1042 



Nu worden stukjes afgesnoerd en deze stukjes zijn thrombocyten. 

 Dit alles bij een jonge kat, van welken leeftijd zegt hij niet. 

 Wright geeft dan van dit proces een 14-tal microfoto's, die alles 

 behalve duidelijk zijn, maar toch te sterk op wat ik waarnam 

 gelijken, om tot het besluit te kunnen komen, dat ik een geheel 

 ander verschijnsel waarnam dan Wright. Hij verkrijgt deze beelden 

 met een bepaalde kleurmethode, en dan ook alleen daarmee. De 

 eenige histologische bevestiging van Wright's opvatting die ik heb 

 kunnen vinden was die van Ogata (1912), die zegt volkomen 

 dezelfde meening te zijn toegedaan als Wright. Zulks nadat het 

 Schridde (1907) mislukt was bij den mensch ook een zoodanig proces 

 aan te toouen. Maar dit kwam, zegt Ogata, omdat Schridde met 

 lijken materiaal had moeten werken, terwijl Wright en hijzelf 

 ,,lebenswarm tixierte Praparate" hadden kunnen bewerken. Nu 

 die laatste voorwaarde ontbrak ook bij mij niet. Maar nu is het 

 al merkwaardig dat Ogata zegt met Wright's methode geen goede 

 preparaten te kunnen krijgen, en wel met de ScHRiDDEazur II-eosine- 

 methode. En verder blijkt uit de teekeningen dat het door Ogata 

 in het beenmerg geziene proces feitelijk niets lijkt op dat van Wright. 

 Ook verder vindt men vele tegenstrijdigheden in hun beweringen. 

 Maar laten we afzien van het door Ogata beschreven proces, die 

 zich tot beenmerg bepaalde en ons meer in 't bijzonder bezighouden 

 met de publicatie van Wright. 



In de coupes die ik heb doorzocht, en dat zijn er vele, heb ik 

 nooit een proces gevonden, dat ik in overeenstemming kon brengen 

 met Wright's opvatting. Is het misschien mogelijk dat Wright zich 

 vergist heeft? En heeft hij misschien op een oppervlakkige gelijkenis 

 een verstrekkende conclusie getrokken? Het lijkt mij niet onwaar- 

 schijnlijk. Het door mij beschreven proces is zoo duidelijk, dat 

 ieder die de milt der 2 weken oude kat onderzoekt dit moet zien. 

 Dus houd ik het voor waarschijnlijk dat hij wel hetzelfde proces 

 heeft gezien, hetwelk door mij is beschreven, maar dan is het 

 zeker geen thrombocytenvorming en wel op de volgende gronden: 



Iu de eerste plaats is het proces met iedere goede fixatie- en kleur- 

 methode aan te toonen, ook met die methoden waarbij elders in 

 het preparaat nergens thrombocyten zijn te vinden. Wel ziet men 

 dan duidelijk de schimmen van de protoplasmaslierten, zoowel als 

 de nog gekleurde. Ook de coupedikte van 3 jx welke Wright aan- 

 geeft, is evenmin noodig als de door hem aangegeven kleurmethode. 

 Zooals gezegd heb ik ten overvloede nog coupes van 3 u gemaakt 

 die niets aan mijn opvatting konden veranderen. Ook de doorsnede 

 van de protoplasmadraden is meestal vele malen grooter dan die 



