Physiologie. — De Heer Pekelharing biedt een mededeeling aan 

 van den Heer P. Nieuwenhuijse : ,, Bijdrage tot de pathologi- 

 sche histologie van dwarsgestreept spierweefsel' '. 



(Mede aangeboden door den Heer Spronck). 



Gedurende mijn verblijf als tijdelijk officier van gezondheid op 

 Urk vond ik in de rugspieren van een schol een vrij grooten 

 vasten witten knobbel, die uit dwarsgestreept spierweefsel was 

 opgebouwd en op het eerste gezicht geheel den indruk maakte van 

 een gezwel. 



Bij het mikroskopisch onderzoek werd men getroffen door vreemd- 

 soortige veranderingen van de spiervezels, die mij geheel onbekend 

 waren en welke ik aanvankelijk als wellicht specifiek voor visch- 

 spieren beschouwde. 



Toen mij echter later bleek, dat soortgelijke veranderingen ook 

 bij menschelijke spieren kunnen voorkomen, was het duidelijk, dat 

 we hier te doen hebben met afwijkingen van meer algemeene 

 be teekenis. 



Het proces, dat aan deze veranderingen ten grondslag ligt, schijnt 

 dus een rol te kunnen spelen in de pathologie van dwarsgestreept 

 spierweefsel in het algemeen. 



Makroskopisch onderzoek : Een in de Noordzee gevangen schol (Pleuronectus 

 platessa), van 31 cM. lengte, vertoonde aan de rechter-bovenzijde van het lichaam 

 een onregelmatigen, bijna kindervuistgrooten vasten knobbel, die onder de gave 

 huid promineerde. Op doorsnede bleek deze knobbel uit een spiei massa te bestaan, 

 tamelijk vast van consistentie, bleek van kleur met hier en daar gele vlekken en 

 vrij scherp begrensd tegenover het omgevende spierweefsel. Deze spiermassa was 

 op enkele plaatsen zelfs uit de omgeving los te pellen, zoodat men in vele opzichten 

 herinnerd werd aan een fibromyoom in de spieren van den uterus en aldus geheel 

 den indruk kreeg van een gezwel. 



De knobbel bestond in hoofdzaak uit twee, door een bindweefselschot van elkaar 

 gescheiden gedeelten, die proximaalwaarls divergeerden en daardoor op sommige 

 doorsneden den indruk gaven van twee afzonderlijke knobbels (Fig. 1). 



De schol was overigens normaal van bouw en verkeerde in goeden voedings- 

 toestand; in de overige spieren waren geen veranderingen te zien ; ook de inwendig»? 

 organen vertoonden niets afwijkends. 



Mikroskopisch onderzoek: De stukjes werden in 10% formaline gefixeerd, in 

 paraffine of celloïdine ingesloten en op verschillende wijzen gekleurd. Eenige stukjes 

 werden voor het insluiten nog in Müller's vloeistof gehard; verder werd een aantal 



