1056 



bind weefselschotten in den spierknobbel grootendeels met normale 

 verhoudingen overeenkomt; men krijgt hier geen willekeurige groe- 

 peering van de spiervezels te zien, zooals men dat bij een tumor 

 zou verwachten en eindelijk vindt men dat ook in het omgevende 

 normale spierweefsel hier en daar hypertrophisehe vezels voorkomen. 



Hit dit alles meen ik te mogen besluiten, dat we hier niet te 

 doen hebben met nieuwgevormd weefsel, dat tot op zekere hoogte 

 een zelfstandig bestaan voert, maar met een weefselmassa, die in 

 hoofdzaak ontstaan is door hypertrophie en woekering van spier- 

 vezels, die reeds ter plaatse aanwezig waren. 



Een dergelijke locale woekering van dwarsgestreepte spieren, die 

 den indruk maakt van een tumor, is uiterst zeldzaam. 



In de literatuur kon ik slechts één soortgelijk geval vinden. 

 Lorenz l ) beschreef een ,,geschwulstartige Hypertrophie" in den 

 musculus glutaeus maximus van een 52-jarigen man, ontstaan na 

 ,,Uberanstrengung". Hij vond hierbij zeer groote spiervezels, zelfs 

 100 (i bij 200 (i op dwarse doorsnede. De fibrillen waren dikker 

 dan normaal, de dwarse strepen waren minder duidelijk. Op over- 

 langsche doorsneden zag hij vele deelingen van spiervezels, verschil- 

 lende vezels waren gedegenereerd (wasachtige degeneratie en „fibril- 

 laire Zerklüftung"). De sarcolemnakernen waren niet toegenomen; 

 verschijnselen van ontsteking waren niet te zien. 



Het geval van Lorenz gelijkt dus in grove trekken eenigszins op 

 het onze; omtrent de aetiologie leert het ons niets. 



Ook in ons geval kon ik de oorzaak van deze abnormale woeke- 

 ring niet op het spoor komen ; bacteriën, protozoën en andere 

 parasieten weiden niet gevonden ; duidelijke verschijnselen van ont- 

 steking zag men evenmin; verder waren de periphere zenuwen, het 

 ruggemerg en de hersenen zonder afwijkingen, terwijl in verband 

 met de mededeeling van Mahtinotti ten overvloede nog op de bypo- 

 physis werd gelet, maar ook deze vertoonde niets afwijkends. 



Men zou nog kunnen denken aan een overmatige regeneratie van 

 het spierweefsel na een trauma, maar daarvoor hebben we geen 

 positieve gegevens. 



Ofschoon we hier dus te doen hebben met een plaatselijke, op 

 een gezwel gelijkende, woekering van spierweefsel, waarvoor geen 

 enkele oorzaak te vinden is en die voor het lichaam in geen enkel 

 opzicht van nut kan zijn, zou ik toch niet van een tumor durven 

 spreken, want juist bij vreemdsoortige weefselwoekeringen van 

 koudbloedige dieren is het m. i. van groot belang om vooral niet 

 te kwistig te zijn met het woord tumor. 



!) Handb. der spee. Palhol. u. Therapie (Nothnagel) Bd. XI. S. 415. 1904. 



