1062 



een vloeistofoppervlak van willekeurigen vorm, denken we dit opper- 

 vlak verdeeld in smalle strooken met de lange zijden evenwijdig 

 aan de y-as, d. w. z. aan den stroom. Daar de breedte van deze 

 strooken niet te klein mag worden gekozen, wanneer wij er de 

 verkregen resultaten op willen toepassen, maar aan den anderen kant 

 ook niet te breed, willen ze nog als rechthoek beschouwd mogen 

 worden, blijkt dat de omtrek van het vloeistofoppervlak niet te 

 grillig mag zijn en bovendien de lineaire afmetingen van dit opper- 



D 

 vlak niet te klein t. o. v. |/— . 



a 



Dan echter is voor ieder van die rechthoeken E evenredig met 

 de breedte en met de 7s e macht der lengte. De totale waarde van 

 E vinden we dus door integratie over het geheele oppervlak, en 

 men ziet gemakkelijk in, dat deze grootheid voor gelijkvormige 

 figuren evenredig wordt m,et de 5 / 8 e ma cht der afmetingen, waarbij 

 van deze exponent a. h. w. a / s op de lengte en 1 op de breedte 

 betrekking heeft. 



Daar nu alle cirkels gelijkvormig zijn, is hiermee aangetoond dat 

 de verdamping van een cirkelvormig vloeistofoppervlak evenredig 

 is met de 6 /s e macht van de straal, zpoals ook is gevonden door 

 Miss Thomas en Dr. Fekguson, wanneer de omstandigheden in over- 

 eenstemming waren met die, welke bij de hier gegeven theoretische 

 beschouwing zijn gebruikt. 



De hier gegeven theorie heb ik ook bevestigd gevonden bij waar- 

 nemingen betreffende het oplossen van kristallen in een stroomende 

 vloeistof, waarmede zich mijn dissertatie zal bezighouden. De opge- 

 loste hoeveelheid stof bleek evenredig te zijn met de 7s e macht van 

 de stroomsnelheid, met de breedte van den rechthoek en met de 2 /„ e 

 macht van de lengte. 



Instituut voor theoretische Natuurkunde. 



Utrecht, December 1917. 



