1092 



dat er een door de snelheden dezer molekulen en de richtingen 

 daarvan en door den vorm en de grootte van de ruimte bepaalde 

 benedenste grens bestaat voor den tijd, gedurende welke zij tot aan 

 de wanden van het vat zijn voortgegaan en tot aan de opening 

 teruggekeerd zijn. 



Onze intuïtie dringt ons nog veel verder gaande uitspraken op 

 over de verdere verdeeling van het gas over de beide helfien van 

 het vat. Aan den anderen kant heeft echter geen mensch uitgerekend 

 in hoeverre het mechanisch mogelijk is, dat b.v. op een gelijkmatige 

 verdeeling, die volgens de bovengenoemde aanvangsvoorwaarden 

 moge zijn ingetreden, zulk een plotselinge omkeering der snelheden 

 kan plaats grijpen, dat het gas zich spoedig daarna in een bepaal- 

 den hoek van het vat heeft verzameld — een geval, waarin onze 

 fantasie zich niet goed vermag in te denken. 



Zoolang dergelijke vragen onopgelost blijven, kan ook niet beslist 

 worden, of de laatstgenoemde tegenwerping onze beschouwingswijze 

 al of niet kan omverwerpen. 



§ 5. Mocht ons standpunt voor doorvoering vatbaar blijken, dan 

 zouden de tegenwoordig aangenomen natuurwetten in elk geval 

 slechts benaderingen blijken, die in den loop der tijd hunne plaats 

 zouden moeten inruimen voor andere wetten — die wederom slechts 

 voor beperkten tijdsduur goede benaderingen zouden blijken te zijn : 

 dit verlangt de stelling van Poincaré, volgens welke het verloop 

 van mechanische processen bij een eindig stelsel kwasi- periodiek 

 moet zijn. 



