1113 



elke lijn die loodrecht staat op de verbindingslijn der openingen 

 a en i (3) een constante waarde heeft. Van de eene lijn in de 

 genoemde richting tot de andere wisselt i a b- Op de lijn die door het 

 middelpunt O gaat is cp a = ( pb, iab = + 2. Men heeft aequidistante 

 maximum- en minimumlijnen, i a b= -\- 2, i a b — — 2. 



5. Het is van belang het volgende op te merken : bij het gebruik 

 van homogeen licht strekken zich de maximum- en minimumlijnen 

 over het, geheele gezichtsveld uit. Het is te verwachten dat een groot 

 aantal dergelijke strepenstelsels elkaar in alle mogelijke richtingen 

 doorkruisend een „korrelige" structuur geven. Dit zou de korrelige 

 structuur zijn, die volgens de theoretische beschouwingen van v. Laue 

 bij het werken met homogeen licht bestaan moet. 



De vraag waarom het te doen is, of n.1. de klassieke theorie de 

 waarnemingen van v. Laue kan verklaren, zou onmiddellijk beant- 

 woord kunnen worden als men de proef met werkelijk homogeen licht 

 kon nemen. Dit kan men, wat de centrale vlek betreft, doen, doch het 

 levert, wegens de groote lichtzwakte. voor den eersten ring moeilijkheden 

 op. Uit de verschillende proeven die gedaan zijn, kiezen wij de volgende. 



1°. Eerst werd met behulp van filters van Wratten het licht min 

 of meer gemonochromatiseerd. Evenals bij de volgende proeven 

 werden de drie verschillende schermen gebruikt, dat met de openingen, 

 de glasplaat mei lyeopodium en die met kwik. De vezelige structuur 

 in het midden van de centrale buigingsvlek verdween en ging over 

 in een granulaire. Verder van het midden af bleven de vezels in 

 de centrale vlek bestaan. Het is van belang op te merken dat de 

 lengte der afzonderlijke vezels niet evenredig met den straal toeneemt. 

 De vezels naar den rand toe zijn naar evenredigheid veel langer 

 dan die meer naar het midden der vlek. 



Daarna werd met een natrium lichtbron gewerkt. Nu werd de 

 centrale vlek geheel en zeer fraai granulair, ook aan den rand. Van 

 den eersten ring was een zeer flauwe schaduw te zien. Het is 

 moeilijk te zeggen of hier iets radiaals in zit. Bij opflikkeren van 

 de lichtbron ziet men nu en dan eventjes duidelijk enkele stippen 

 ook in den ring te voorschijn treden. De natriumvlam was die van 

 een Bunsenbrander, waarin een lepel met natriummetaal gebracht 

 werd. Opzettelijk is sterk licht en een hooge temperatuur van de 

 vlam vermeden, hoewel men daarmede een zeer intensief natrium- 

 licht kan krijgen, zooals b.v. du Bois l ) beschreven heeft. Dit geschiedde 

 ter verkrijging van grootere monochromasie. Daar derhalve de licht- 

 bron zwak was, werd niet met een kijker waargenomen, maar met 



l ) Du Bois. Zeitschrift filr Instrumentenkuxide, 1S92, s. 165. 



