Natuurkunde. — De Heer Lorentz biedt eene mededeeling aan: 



„Over de wisselingen der intensiteit in het buigingsbeeld 



van een groot aantal onregelmatig verspreide openingen of 

 lichaampjes" . 



§ 1. Voor het objectief van een kijker die op een verwijderd 

 lichtpunt is ingesteld, zij een scherm met een groot aantal onderling 

 gelijke, onregelmatig verstrooide cirkelvormige openingen geplaatst. 

 In het vlak V, loodrecht op de as door het reëele beeld van het 

 lichtpunt gebracht, ontstaat dan een bekend buigingsverschijnsel. 

 De lichtsterkte daarvan kan voor elk punt P worden voorgesteld 

 als het product van twee factoren, waarvan de eerste de intensiteit 

 is, die één opening zou teweegbrengen, terwijl de tweede factor, 

 dien wij i zullen noemen, op een constanten coëfficiënt na de 

 intensiteit is, waarmede men zou te doen hebben, als het scherm 

 voorzien was van onderling gelijke, uiterst kleine openingen („punt- 

 vormige openingen" of ,,diffraeteerende punten") gelegen op de plaatsen 

 van de middelpunten der openingen die in werkelijkheid bestaan. 



In de volgende beschouwingen zal steeds van den factor i sprake 

 zijn, en in het bijzonder van zijne grillige en snelle veranderingen 

 van punt tot punt. Von Laüe l ) heeft deze wisselingen uitvoerig 

 theoretisch onderzocht, met het oog op de vraag 2 ) of de klassieke 

 optica rekenschap zou kunnen geven van de structuur met radiaal 

 gerichte lichte en donkere „vezels", die men in het buigingsbeeld 

 opmerkt. Hij komt tot liet besluit dat, voor het geval van homogeen 

 licht, in datgene wat de theorie ons over de verdeeling der intensiteit 

 i leert, niets is, dat ons zulk een structuur zou doen verwachten. 



Daar het vraagstuk van fundamenteel belang is, is het misschien 

 niet ondienstig te doen zien hoe betrekkelijk eenvoudige berekeningen, 

 al gaan zij minder diep dan die van von Laue, zijne uitkomst bevestigen. 



§ 2. Wij stellen ons voor dat diffrac teerend e punten, ten getale 

 van n, naar volgorde van hunne rangnummers, elk naar het toeval, 

 op een cirkelvlak voor het objectief, met den straal R en het middel- 

 punt op de as van den kijker, geplaatst worden en dat voor de zoo 



1 ) Sitzungsber. Akad. Berlin, 1914, p. 1144; Mitteilungen d. Phys. Gesellsch. 

 Zürich, 11*16, p. 90; Berichte d. deutscben physik. Gesellsch., 1917, p. 19. 



2 ) Zie, wat die vraag betreft, de voorafgaande mededeeling van W. J. de Haas. 



