J122 



dat het gemiddelde van het product der twee waarden van i' positief, 

 van de orde van grootte van i' 2 is, een aanwijzing van het tweede 

 in een aanmerkelijk kleinere middelwaarde van dat product. 



Wij zullen onder P. een punt verstaan, dat op het verlengde van 

 FP ligt, onder P 2 een tweede punt van den om het middelpunt F 

 beschreven, door P gaanden cirkel. De in de drie punten P, P i} P, 

 bestaande afwijkingen van de gemiddelde intensiteit noemen wij 

 ï ,i x ' ,i r ' en wij berekenen 



i' i x ' en i' ^7• 



Eindelijk zullen wij nog de integraal 



p' 



J=jïdQ, • (4) 



uitgestrekt langs zeker deel van een uit F getrokken rechte lijn, 

 beschouwen ; daarbij zijn y en o' (q' ^> q) de afstanden waarop het 

 beginpunt P en het eindpunt P' van dat deel van F verwijderd zijn. 

 Ook de waarde van 



f 

 kan ons iets over de verdeeling der afwijkingen i' over het vlak 



V leeren. 



§ 3. Wij voeren een coördinatenstelsel in, met F tot oorsprong, 

 de assen FX en FY in het beeldvlak V, en FZ langs de as, naar 

 de zijde van de lens. Laat £ en i] de coördinaten van het beschouwde 

 punt P zijn, x a en y n die van het diffracteerende punt met het 

 rangnummer a, f de afstand van de lens tot het beeldpunt F, en A 

 de golflengte. Wordt dan de trilling die een diffracteerend punt op 

 de as gelegen, in P zou geven, door cosvt voorgesteld, dan vindt 

 men gemakkelijk voor die, welke het diffracteerende punt a teweeg- 

 brengt 



cos [vt 4- k (£ ai a + V ya)], 

 waarin 



is. 



Ter vereenvoudiging is voor de amplituden 1 gesteld. 



De resulteerende trilling is 



2 (a)cos [vt -(- k{lx a + n yn)] (5) 



als wij in de som aan het rangnummer a alle waarden van 1 tot n 

 geven. Wij zullen spoedig dergelijke uitdrukkingen aantreffen, in 

 welke naar twee of drie rangnummers gesommeerd moet worden ; 

 de bedoeling is dan dat die alle van 1 tot n gaan, behoudens zekere 

 nader te geven aanwijzingen. 



