1135 

 of, na partieele integratie 



00 00 00 



1 ( f .yin 2 g u f dn 2 o' u f Kin (o' + q) u 

 -\Q \ du + q \ du — (q' -f q) I du + 



o 



oo 



r 'sin (q' — q) u 



+ <Q'-Q)j 



du 



u 



o 



Elk der hier voorkomende integralen heeft de waarde \ n, en 



ten slotte wordt, als wij de lengte y' — q der beschouwde lijn PP' 



door s voorstellen, 



32 \ 



ƒ= — . n* s = 0,89 n 2 qs ..... (39) 



3 n k Li 



Bij de laatste herleiding is van (23) gebruik gemaakt. 



§ 12. In de omstandigheid dat het gemiddelde van de tweede 

 macht der ,, intensiteitsafwijking langs de lijn PP'", zooals wij j 

 kunnen noemen, evenredig is met de eerste macht van hare lengte s, 

 kunnen wij een aanwijzing van een korrelige structuur van het 

 buigingsbeeld, in tegenstelling met een vezelige structuur zien. Ook 

 is de coëfficiënt van s in (39) in overeenstemming met de in § 9 

 aangaande de afmetingen der granulatie gevonden uitkomst. Om dit 

 in te zien zal de volgende ruwe beschouwing voldoende zijn. 



Wij zagen dat de* afwijkingen van de gemiddelde intensiteit n 

 van dezelfde orde van grootte zijn als die intensiteit zelf en dat de 

 afmetingen der granulaties van de orde q zijn. Stellen wij ons in 

 aansluiting hieraan voor dat de lijn s in een groot aantal stukken, 

 elk van de grootte g, verdeeld wordt, en dat nu, naar het toeval, 

 op deze stukken, telkens over hun volle lengte, de intensiteit In 

 of O is, de afwijking i' dus \- n of — n. Het aantal stukken is 



s 



V = — 



q. 



en als er hiervan \ v -f- v' in het eerste en £ v — v' in het tweede 

 geval verkeeren, is de „intensiteitsafwijking langs de lijn", de waaide 

 van de integraal (4) 



2 n q v' . 

 Het gemiddelde van de tweede macht hiervan wordt, in goede 

 overeenstemming met (39) 



4 n 1 q* v' 3 = n % q' x v — n* q s, 

 daar volgens een bekende stelling r /s = J v is. 



