1170 



veer 0.1. Na de eerste tien, vijftien of twintig contracties Avas deze 

 waarde in de meeste gevallen sterk gedaald (Proef 20, 21, 22, 23, 

 26, 27, 28, 32 en 66) n.1. tot ongeveer de helft en in sommige 

 gevallen (Proef 22, 23, 26) zelfs tot 0. Behoudens talrijke onregel- 

 matigheden, daalt de graad van summatie ook bij verdere prikkeling, 

 maar langzamer dan in het begin ; zoo werd ze na voortgezette 

 prikkeling in de proeven 2, 4, 9, 20, 21, 24, 25. Dat vergrooting 

 van den prikkelafstand weer summatie kon doen optreden bleek in 

 7 gevallen. Het interval werd verlengd 



in N°. 4 van 0.002" tot 0.015" 

 „ „ 9 „ 0.004" „ 0.008" 



,, „ 20 „ 0.0025" „ 0.0063" 



„ „ 21 „ 0.004" „ 0.005" 



„ „ 23 „ 0.003" „ 0.0056" 



„ „ 25 „ 0.0033" „ 0.0066" 



„ „ 26 „ 0.0033" „ 0.0054". 



Hiertegenover staan echter een eveneens vrij groot aantal proeven 

 (N°. 1, 3, 13, 14, 17, 19, 64, 65) waarin, meestal alleen in het 

 begin, na prikkeling de graad van summatie grooter werd. Evenwel 

 waren deze veranderingen in het algemeen aanzienlijk kleiner dan 

 de bovengenoemde, terwijl pogingen om met een korteren prikkel- 

 afstand summatie te behouden niet gelukten. 



Waaraan de onstandvastigheid van de gevolgen van de vermoeienis 

 is toe te schrijven is niet gebleken. Die curvenreeksen, waarin de 

 afname van de contractiehoogte, het inwerken van de vermoeienis 

 dus, het regelmatigst is, (Proef 19, 20, 21, 23) vertoonen een even- 

 eens vrij regelmatig afnemen van den graad van summatie. Onregel- 

 matigheden in het veranderen van de contractiehoogte treffen meestal 

 samen met onregelmatigheden van den graad van summatie. Het 

 duidelijkst is de afname van de summatie in die proeven, waarin 

 bij vermoeienis de contractieduur sterk verlengd werd, terwijl de 

 contractiehóógte ongeveer dezelfde bleef (Proef 2, 4, 5, 6, 7, 8,10); 

 deze werden alle in Maart, bij vrij lage temperatuur genomen. 



De invloed, die vermoeienis op den duur van het refractaire 

 stadium kan hebben, is dus een verlengende. 



Temperatuur. 



De spier werd bij de volgende proeven in een glazen vat geplaatst, 

 dat in de opnamen 29 lot 33 gevuld was met 0.77 NaCl-oplossing, 

 terwijl het in opnamen 34, 60, 61, 62, 63 dienst deed als vochtige 

 kamer. De spier werd aan den onderkant van den korten arm van 

 den hefboom vastgemaakt en maakte evenwicht met een gewicht 



