1172 



interval 0.0047" was. Na afkoeling tot 5° trad bij dit interval geen 

 sum mat ie op, evenmin bij een interval van 0.0063", terwijl verlen- 

 ging tot 0.0115" den graad van summatie 0.05 maakte. Nadat de 

 spier tot 2° afgekoeld was, was de summatie bij een prikkelafstand 

 van 0.0115" en 0.0157", terwijl zij bij 0.021" interval 0.037 werd. 



De andere opnamen gaven dergelijke resultaten n.1. (Zie pag. 1171). 



Afkoeling doet het refraetaire stadium dus langer worden. 



Daar de temperatuur, waarvan uitgegaan werd, een willekeurige 

 was, werd ook de invloed van verwarming nagegaan. 



Uit de volgende getallen : 



Nummer 

 van de 

 Proef 



Temperatuur 



Prikkel- 

 interval 



Contractiehoogte 

 na één prikkel 



Graad van 

 Summatie 



60 



9° 



0.005" 



39 m.M. 



0.05 





20° 



» 



47.5 



0.5 





20° 



0.0022" 



47.5 



0.03 



61 



9° 



0.0053" 



35.25 



0.12 





26° 



0.001" 



77 



0.117 



63 



8° 



0.0078" 



42 



0.098 





22° 



0.00105" 



60 



0.25 



67 



12° 



0.0042" 



42.75 



0.05 





30° 



0.0021" 



83 



0.096 



bleek, dat verwarming het refraetaire stadium korter doet worden. 



Koolzuur. 



In het vochtige kamertje, dat bij de vorige proeven gebruikt werd, 

 wei'd koolzuur geleid; de opstelling was verder dezelfde. Hoewel 

 inwerking van het koolzuurgas, van buitenaf, op de spier slechts 

 zeer langzaam zal plaats hebben, mag men aannemen dat het toch, 

 door het bij functie in de spier gevormde koolzuur te verhinderen 

 deze te verlaten, binnen niet te langen tijd een merkbaren invloed 

 op den toestand van de spier oefent. 



Het volgende vertoont opname 59. 



Met een prikkelinterval van 0.0042" geeft de spier oorspronkelijk 

 eene summatie van 0.06. Na 15' door koolzuurgas omgeven te zijn 

 geweest, geeft ze voor dit interval geen summatie meer, terwijl deze 



