1215 



n = — — -^[i-« vr + f (« i/T'r -k« i/7Y], 



waarin « een coëfficiënt voorstelt, welke met de atoomkrachten 

 binnen het molecuul in verband staat, en de mate van indrukking 

 daarvan bepaalt. Stelt men hierin a = (volkomen harde, onsamen- 

 drukbare bollen), dan wordt verkregen: 



V h 



RT' {b g ) 



v 

 hetgeen men in dit geval ook onmiddellijk zou hebben verkregen, 

 door onder het integraalteeken (zie de eerste Verhandeling) q konstant 

 te onderstellen. Immers dan ware de integraal geworden (de indices 



en b hebben op het botsingsinterval betrekking ; in Verhandeling 



1 werd Q a in pi. v. Qt, geschreven) : 



Fo 



p b 



en daar e (r — r^y = e (q — qi,) 2 = RT' : N is, zoo wordt Vi als 

 boven. 



Wij schreven RT' en niet RT. Dit komt daar vandaan dat de 

 gemiddelde relatieve normale snelheid u n , waarmede een molecuul 

 tegen een ander aanbotst, tengevolge van het passeeren der aan- 

 trekkingszone met een zeker bedrag is vergroot, en wel zóó, dat 



7, :< - V. ^ = = /^T e ~ 6Pr dr = z--N 



wordt, waarin S door (y) in § 9 gegeven is. Maar 7» f*^ 2 '= RT.N 

 zijnde, zoo is ook 



RT' — KT=S, (11) 



zoodat wij verkrijgen : 



en derhalve 



— = 1 — =e X/ltT 

 RT ~ ~ RT' 



V b = RT ^ X - * lRT 

 v 



waardoor f{b) = e a JRT wordt, in overeenstemming met (5). 



XIII. Bezwaren tegen de functie <--' JP ,.. Een andere 

 distributiefactor. 



Wij vinden dus voor ƒ(«) en f(b) respect, de uitdrukkingen 



