1217 



dP r qc dP r qc 



gebruikt (q > 3). Alsdan wordt — ==— — , en dus ?- 3 — = — -. Ware 



dr rl' 1 dr r q-2 



q = of <^ 3, dan zou de integraal oneindig groot worden (bij q==3 

 logarithmiscli oneindig). Voor q=of^>4: vervalt dit bezwaar. 



Uit de algemeene formule (42) op p. 32 van Suppl. 24 kan 

 voor de grootheid a worden afgeleid (na aftrekking van b 9 = 



= (^00 ( X + -fif + 2 \B~t) +•■■]' ^ Vermeïli g VUldi g in g met RT > 



daar B bij Keesom = b 9 — (a : R T) voorstelt): 



q— 3 



q-B « |g -3/«V i HfM' 



^2q—SET^ 2 dq—3\ K RTj ^ 6 4q-3y/tl 



wanneer iV X 7, » s 3 = JV X 4 ra = (ft,)^ wordt gezet. (Keesom 



R 



schrijft n, waar wij JV hebben gezet), terwijl voor — t> (= onze 



k 



v R 

 N X M) wordt geschreven a (hv is nl. = — - = — v : RT). 



kT k 



Bij 9 = co wordt dit a = (b g )„ afl + \ ^ -f | f-^J + . . . J, 



in overeenstemming met wat wij in § 10 vonden, daar bij <y = oo 

 de aantrekkingszone oneindig dun wordt, zoodat r, 7 = r l = .s' wordt, 

 en dus v = 1. 



Neemt men met Keesom <? = 4, dan worden de tem perat uur- 

 functies dus : a ) 



/„y i' (12a) 



ƒ (6) 1 + + * [ ] + . 



dus ƒ(//) nog minder sterk dan de onze met de coëfficiënten 4-. i, etc., 

 zoodat het verschil tusschen de beide temperaluurfuncties f(h) en 

 ƒ(«) nóg grooter zou worden dan bij ons, en de langzame afname 



l ) Met q = i zou de voorfactor 4(&,/) 00 .z worden, dus »' = 4 hetgeen over- 

 eenkomt nut een middehvaarde r t = 1,6 s (zie § 9). 



Terloops zij nog opgemerkt, dat bij de berekeningen van Keesom een fout is 

 ingeslopen. In Suppl. N°. 26, p. 6, staat n.1. dat uit de data in de Noot op p. 5 

 wordt berekend r = l,46 . 10~ 14 . Dit moet wellicht 3r zijn, zoodat 

 v = 0,49 . ÏO". 14 zou worden. Uit log hv = 9,551 (—10) volgt nl. voor hv = r : kT 

 de waarde 0,356, zoodat met k= 1,39.1 0" 16 , 7' = 107,4, dus />■'/'= 1,49. l « 

 voor v gevonden wordt 0,53 en niet 1,46. I0 _u . 



79 



Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXVI. A°. 1917/1 S. 



