1242 

 A. Bepaling van den drukkoëfjiciënt der oplosbaarheid. 



2. Dit gedeelte vormt bij Siu, het belangrijkste; het is ook 

 verreweg liet beste. Hij kontroleert een nieuwe, door hem uitge- 

 werkte, methode ter bepaling van den invloed van druk op de 

 oplosbaarheid, door zijne, langs dien weg verkregen, resultaten (bij 

 NaCl) te vergelijken met die van Ernst Cohen, Katsuji Inoüye en 

 Euwkn '), waarbij goede overeenstemming wordt gevonden. Hij be- 

 schrijft ook uitvoerig de wijze, waarop de druk wordt gemeten, den 

 manometer, de temperatuurregeling enz. en past na deze welgeslaagde 

 kontrole zijne werkwijze toe op Ba(OH),8H 2 0. Nopens het gebruikte 

 preparaat zegt hij: „The material used was pure crjstallized octo- 

 hydrate and was not analyzed further". De koneentratie der op- 

 lossingen werd bepaald door titreeren met een 0.04 N. zoutzuur- 

 oplossing, gesteld op watervrij natriumkarbonaat ; de gebruikte 

 buretten waren uitgewogen. 



Eigenaardig is echter, dat hij bij de voorproeven met NaCl twee 

 bepalingen verricht bij 250 Kg/cm 2 en 500. Kg/cm 2 , bovendien 

 nog eene bij 750 Kg/cm 2 , terwijl hij zich bij de definitieve be- 

 palingen met Ba(OH),.8H 3 tevreden stelt met slechts twee metingen 

 bij 250 Kg/cm 2 en eene enkele bij 500 Kg/cm 2 . 



Ten slotte berekent hij den drukkoëfficiënt uitsluitend met behulp 

 van twee bepalingen bij gewonen druk en de twee proeven bij 

 250 Kg/cm 2 , niettegenstaande tut de meting bij 500 Kg/cm' blijkt, 

 dat de invloed van den druk op de oplosbaarheid niet lineair is. 



Immers, hij geeft in zijne Tabel V: 



Bij den druk 1 (uitgedrukt in megabaren) is de oplosbaarheid 8.304 resp. 8.295 

 . . . 245 ( „ „ , .) , „ „ 8.779 „ 8.802 



. . . 4 y ( . . .■.>„. „ 9.366 



alles uitgedrukt in gr. Ba(OH) a .8H,0 op 100 gr. oplossing. 



3. Extrapoleert men uit de bepalingen bij 1 en 245 megabaren 

 lineair, dan vindt men bij 490 megabaren : 9.283 %, terwijl de proef 

 de waarde 9.366 % levert. Het verschil schijnt niet groot, maar het 

 gaat hier niet om de waarde der oplosbaarheid zelve, maar om die 



van het differentiaalquotiënt — voor n = 1 megabar. 



dn 



0.491 



bii.L neemt hiervoor aan =1.966 X 10-'. terwijl eene qua- 



244 



dratische vergelijking, die de metingen bij 1, 245 en 490 megabaren 



l ) Zeitschr. f. physik. Chemie 75, 257 (1910). 



