1197 



De potentiaal steeg bij de proef van — 0.65 tot -f" 0.1. 

 Na krachtige anodische palarisatie was de elektrode weer aktief 

 geworden, en vertoonde een potentiaal van — 0.49. 



Door een stuk chroom in zoutzuur te brengen wordt het 

 aktief, en ontwikkelt waterstof. De aktiviteit blijft na afspoelen en 

 overbrengen in verzadigde KCl-oplossing behouden, maar is lang 

 niet zoo sterk als die, welke in gesmolten ZnCl, verkregen wordt, 

 zoodat de elektrode bijv. reeds bij 1 mA. passief wordt. Wanneer 

 men echter den stroom zeer langzaam opvoert, blijft de aktiviteit 

 behouden. Zoo kon in tien dagen een stroomsterkte van 12 mA. 

 bereikt worden, bij een potentiaal van — 0.35 V. Ook hier werd 

 steeds waargenomen, dat bij verbooging van de stroomsterkte de 

 potentiaal eerst sterk toenam, later weer daalde. De elektrode ont- 

 wikkelde voortdurend waterstof, soms met een knetterend geluid; 

 de vloeistof bevatte een groote hoeveelheid chroomhydroxyd, en was 



alkalisch geworden, tengevolge 

 van de kathodische vorming van 

 NaOH. Na stroom verbreking was 

 de elektrode aktief, —0.66 V. 

 Toen na 8 minuten de stroom 

 dadelijk op 3 mA. gebracht werd 

 werd de elektrode passief. Na 

 stroomverbreking kwam de akti- 

 viteit weer terug. In Fig. 15 is 

 de passi veering met 3 mA. en de 

 aktiveering na stroomverbreking 

 als functie van den tijd voor- 

 gesteld. 

 Wanneer chroom van Goldsohmidt, dat van te voren niet geak- 

 tiveerd is, in een verzadigde oplossing van KC1 anodisch gepolariseerd 

 wordt met een stroomsterkte van 1 mA, wordt het passief. Gaat 

 men verwarmen, dan treedt bij een zekere temperatuur aktiveering 

 op. Bij een stroomsterkte van 1 mA geschiedde dit bij ongeveer 

 60°. De potentiaal daalde daarbij tot — 0.55 V. Wanneer men nu 

 afkoelt, terwijl de stroom doorgaat, blijft de elektrode aktief, waarbij 

 de potentiaal stijgt tot 0.4 V. Bij hoogere stroomsterkte vindt 



men hetzelfde gedrag; hier ligt de temperatuur, waarbij aktiveering 

 optreedt, hooger, bij 25 mA bijv. bij 75 9 . Bij afkoeling blijft nu ook 

 de elektrode aktief; de potentialen, die men daarbij waarneemt, zijn 

 des te positiever, naarmate de stroomsterkte grooter is. Is deze al 

 te groot, bijv. 50 mA, dan wordt de elektrode bij afkoeling 

 passief. 



