1195 



Een andere elektrode werd eveneens in gesmolten ZnCl 2 geakti- 

 veerd. De potentiaal was in verzadigd KC1 — 0.542. De elektrode 

 werd anodisch gepolariseerd, en de stroomsterkte langzaam opgevoerd 

 tot 2 mA., waarbij de potentiaal — 0.405 volt bedroeg. Bij door- 

 blazen van lucht langs de elektrode veranderde de potentiaal niet 

 meer dan 10 mV., evenzoo bij roeren in de vloeistof, waaruit volgt, 

 dat de aktiviteit van het chroom hier niet veroorzaakt wordt door 

 een verandering in samenstelling van de vloeistof, die in aanraking 

 is met het metaal. Nadat de stroom 's nachts was doorgegaan, was 

 de stroomsterkte gestegen tot 3.28 mA., en de potentiaal gedaald 

 tot — 0.513. De elektrode was nu dus zeer aktief. De aanwezige 

 oplossing van KC1 werd nu afgeheveld, en door versche oplossing 

 vervangen. De elektrode bleef aktief, ofschoon de potentiaal een 

 weinig steeg, n.1. van — 0.513 tot — 0.472. Ook hier blijkt, dat 

 de aktiviteit van het chroom niet het gevolg was van een verandering 

 in samenstelling van de vloeistof. Het chroom ontwikkelde kleine 

 belletjes waterstof. Ook als het metaal in aanraking gebracht werd 

 met een platinadraad, bleef het aktief. Daarbij bleef dan ook de 

 waterstof zich aan het chroom ontwikkelen. Bij stroom verbreking 

 was de potentiaal — 0.613, en daalde in 15 minuten tot — 0.642. 



De elektrode kon nu 1 mA verdragen, zonder passief te worden, 

 en de stroom kon vrij snel versterkt worden, in 20 minuten van 

 1 mA. op 3,6 mA., zonder dat de aktiviteit verloren ging. 



Bij deze elektrode kon dus de anodische stroom 15 minuten ver- 

 broken blijven, terwijl de aktiviteit behouden bleef. 



Nu werd ze, nadat de anodische stroom eerst weer tot 3.6 mA. 

 opgevoerd was, waarbij de potentiaal — 0.421 V. bedroeg, gedurende 

 15 minuten kathodisch gepolariseerd met 50 mA. Dit geschiedde 

 in een andere oplossing van KC1. De anode bevond zich in een 

 poreuzen pot, zoodat het vrijkomende chloor niet met de chroom- 

 elektrode in aanraking kwam. Toen de elektrode weer in de oor- 

 spronkelijke oplossing van KOI gebracht werd, was de potentiaal 

 tengevolge van de waterstof belading sterk negatief, — 1.09 V. Nu 

 werd deze elektrode anodisch gepolariseerd met 0.5 mA. De potentiaal 

 steeg hierbij in een uur tot -\- 0.512 V. Terwijl dus zonder vooi af- 

 gaande kathodische polarisatie de elektrode anodisch 1 mA. kon 

 verdragen, zonder passief te worden, werd ze, na kathodische 

 polarisatie, reeds met 0.5 mA. passief. Na stroomverbreking verkreeg 

 deze elektrode weer een aktieven potentiaal, nl. —0.614 V. 



Evenals Hittorf gevonden heeft, bleek ook bij deze proeven, dat 

 chroom door gesmolten zinkchloride sterker geaktiveerd wordt, dan 

 door gesmolten K.C1 + NaCl. 



