1194 



polarisatie, ril. — 0.667. Hierin uit zich dus weer de aktiveerende 

 werking van de anodische polarisatie na stroornverbreking. Toen 

 hierna de stroom weer opeens op 8 mA gebracht werd, werd de 

 elektrode passief. Terwijl dus bij langzame opvoering van de 

 stroomsterkte, de elektrode 8 mA. verdroeg, kon bij snelle instelling- 

 op 8 mA deze stroomsterkte niet verdragen worden, ofschoon toch 

 de elektrode in stroomloozen toestand zeer aktief was. Dit is in 

 overeenstemming met het vroeger reeds beschreven verschijnsel, dat 

 een elektrode bij snelle versterking van den stroom aanvankelijk 

 een te positieve waarde vertoont, die naderhand minder positief 

 wordt. Door snelle versterking van den stroom kan nu de potentiaal 

 zoo positief worden, dat de elektrode passief wordt. Had men den 

 stroom langzaam versterkt, zoodat de potentiaal telkens gelegenheid 

 vond naar minder positieve waarden terug te gaan, dan zou geen 

 passiviteit zijn ingetreden. 



Dit terugloopen van den poten- 

 tiaal is grafisch voorgesteld in 

 figuur 13, voor chroom, dat 

 geaktiveerd was in gesmolten 

 KC1 + Na Cl. De onderste lijn 



*" " 14 - o7T~~" — ■ geeft den potentiaal als funktie 



van den tijd, wanneer de 



stroom van 0.2 op 0.5 mA 



tijd in minuten. verhoogd wordt, de bovenste, 



als de stroom van 1.0 op 2.0 



s /o 



F, ë- 13 mA gebracht wordt. 



Nog duidelijker bleek de invloed van het langzaam opvoeren 

 van de stroomsterkte bij een stuk chroom, dat in ZnCl 2 geaktiveerd 

 was. Dit verdroeg een stroomsterkte van 14 mA, wanneer de stroom 

 elke drie minuten met 1 mA. versterkt werd. Na stroornverbreking 

 was deze elektrode aktiever dan voor de polarisatie. Toen nu hierna 

 de stroom dadelijk op 5 mA. gebracht werd, werd de elektrode 

 passief. l ) 



l ) Zeer eigenaardig blijkt de invloed van een verbreking of verzwakking van 

 den polariseerenden stroom uit de volgende proef. Een stuk chroom, dat in 

 KCl-oplossing anodisch gepolariseerd werd met 7 mA., werd in aanraking gebracht 

 met een stuk zink De potentiaal daalde daardoor van — 0.538 tot — 0.750. De 

 stroom ging nu in hoofdzaak door het zink in de oplossing over, waardoor de 

 stroomdichtheid, waarmee hel chroom gepolariseerd werd, kleiner werd. Toen 

 daarna het zink verwijderd werd, steeg de potentiaal snel tot — 0.30 V, om daarna, 

 in drie minuten, weer tot zijn oorspronkelijke waarde — 0.54 te dalen. 



De verzwakking van den anodisch polariseerenden stroom had hier dus een 

 zeer sterke stvjging van den potentiaal veroorzaakt. 



