1192 



-f- 0.93 V. Bij deze potentialen vindt chromaatvorming plaats. Maar 

 ook wanneer hej chroom als chromo-ion in oplossing gaat, is de 

 aktiveering na stroomverbreking zeer duidelijk merkbaar. Hier is 

 bijv. bij 10 mA de potentiaal, dien men volgens Le Blanc vindt, 

 ongeveer 0.1 V negatiever dan bij meting met een hevel. In hel 

 eerste geval heeft de stroomspanningslijn tot 18 mA toe het beloop 

 van een normale lijn, in het tweede geval bewijst de stroomspan- 

 ningslijn, dat ook het anodiseh oplossen in zoutzuur als chromo-ion 

 een langzaam verloopende reaktie is. 



Op gi'ond van het hier gevonden verschil tusschen de stroom- 

 spanningslijn die bepaald wordt met een commutator en die, bepaald 

 met een hevel, zou men kunnen meenen, dat de boven beschreven 

 aktiveering door anodische polarisatie alleen plaats vindt gedurende de 

 oogenblikken, dat de stroom verbroken is, dus alleen na, niet gedu- 

 rende de polarisatie. Dat er echter ook </edurende de anodische 

 polarisatie aktiveering plaats vindt, blijkt uit de hieronder beschreven 

 proeven met chroom van Goldschmidt. 



3. Anodische polarisatie van chroom van Goldschmidt. 



De' passiveering en aktiveering van chroom van Goldschmidt is 

 uitvoerig door Hittorf onderzocht, voornamelijk wat betreft de ver- 

 schillende fak toren die passiveerend of aktiveerend werken. Daarbij 

 bleek, zooals reeds in de inleiding van de vorige verhandeling gezegd 

 is, dat oxydatiemiddelen (HNO„, broomwater) evenals anodische 

 polarisatie, chroom passiveeren. Daarentegen maakt kathodische pola- 

 risatie het chroom aktief. Evenzoo is de waterstof-ontwikkeling, die 

 chroom in aktieven toestand in verdunde zuren (vooral HC1) geeft, 

 in staat den aktieven toestand te bestendigen. Ook door chroom te 

 brengen in gesmolten chloriden, (ZnCl 3 , KC1 -\- NaCl) maakt men het 

 aktief. Chloorionen bezitten een specifieke aktiveerende werking, 

 vandaar dat in zoutzuur chroom sterker aktief is dan in zwavelzuur 

 van gelijke concentratie. 



In de eerste plaats werd nu een kwantitatieve vergelijking gemaakt 

 tusschen de aktiveerende werking van zoutzuur en zwavelzuur, 

 door bepaling van de stroomsterkte, die noodig is om het metaal in 

 deze oplossingen passief te maken. Daarbij bleek, dat de passivee- 

 ringsstroomsterkte nagenoeg evenredig is met de concentratie van 

 het zuur, zooals figuur 12 laat zien. De waarden die uien voor de 

 passiveeringsstroomsterkte vindt, zijn tamelijk wisselend ; dit maakt 

 dat de punten in figuur 12 eenigszins verspreid liggen. 



Uit de gevonden lijnen blijkt duidelijk, dat zoutzuur sterker akti- 

 veerend werkt dan zwavelzuur, bij gelijke concentratie ongeveer 



