1189 



ligt liet eerste vertikale stuk bij een positieveren potentiaal, ril. 

 bij +0.4 V. 



Bij chroom op platina of op goud is het beloop van de stroom- 

 spanningslijn anders. Figuur 6 geeft het gedrag van chroom op 



Fig. 6. 



Verchroomd Pt in CrS0 4 



potentiaal 



••'f 



•'■f 



platina, als men de stroonr 

 sterkte snel verhoogt. Hier 

 vindt van — 0.8 V af, een 

 langzame stijging van de 

 stroomsterkte plaats, tot 

 een potentiaal van ongeveer 

 — 0.1 V bereikt is! Dan 

 verloopt de lijn zeer vlak, 

 totdat bij -f 0.7 V de 

 chromaatvorming begint. 

 Wanneer men nu de stroomsterkte langzaam verhoogt, en 

 telkens wacht, totdat de potentiaal konstan t geworden is, vindt men 

 een lijn, die veel vlakker verloopt, waarbij reeds bij 0.1 mA de 

 potentiaal tot -|- 0.7 V stijgt. Hieruit blijkt, dat elektrolytisch chroom 

 op den duur niet in staat is, bij een potentiaal, die in de buurt van 

 den even wichtspotentiaal ligt, in oplossing te gaan. Het kan 

 zijn, dat de stijging, die de lijn in figuur 6 bij — 0.8 V ver- 

 toont, niet overeenkomt met het oplossen van chroom, maar niet 

 het oplossen van waterstof, die in het elektrolytische chroom aan- 

 wezig is. 



Onmiddellijk na stroomverbreking is het chroom op platina of 

 goud niet geaktiveerd, maar vertoont een potentiaal van -j- 0.7 V. 

 Onder 2 wordt dit verschijnsel uitvoeriger behandeld. 



2. De aktiveering van chroom door anodische polarisatie in op- 

 lossingen van chromosulfaat. 



Chroom, dat elektrolytisch op zilver neergeslagen is, vertoont, 



evenals chroom op koper, na ano- 

 dische polarisatie een aktieven 

 potentiaal. Onmiddellijk na de ano- 

 dische polarisatie is de potentiaal 

 tamelijk positief. Hij daalt echter 

 in enkele minuten tot oen vrij 

 sterk negatieve waarde. In figuur 7 

 is het beloop van den potentiaal 

 als funktie van den tijd ge teekend, 

 wanneer de stroom van 1, 5, 10, 

 20 en 50 mA opeens verbroken 



*.;> 



