1251 



In de rm aangeboden mededeeling willen wij het ladingsverschijnsel 

 der antipyretica nader bespreken. Tot dit doel verdeelen wij deze 

 stoffen in : 



a. antipyretische alcaloiden, 



b. salicylzuur en derivaten, 



c. de overige temperatuur- en pijnverminderende middelen. 

 Groep a. De antipyretische alcaloiden zijn in het algemeen zeer 



weinig oplosbaar, hoogstens kan men het tot Viooo normaal brengen. 

 Duidelijk verlagen de oppervlaktespanning: chinine, chinidine, 

 cinchonine ; niet aantoonbaar: cinchonidine, chinamine, conchina- 

 mine. Vluchtigheid bezitten stellig cinchonine (krachtens sublimeerings- 

 proef) en chinamine (krachtens verlies van laadvermogen na lucht- 

 doorzuiging). De verzadigde oplossing in water, onder een overdruk 

 van 2 atmospheeren verstoven, geeft een duidelijke lading aan een 

 op ongeveer 25 cM. afstand in den nevel opgesteld scherm. Deze 

 lading is positief van teeken (gelijk bij de reukstoffen), en de lucht 

 in den omtrek en op grooteren afstand is negatief geladen. Het ver- 

 schijnsel, hoewel duidelijk, blijft intusschen bij dat der reukstoffen 

 ten achter. 



Groep b. Het salicylzuur en zijne derivaten vormt een groep van 

 in het algemeen kristallijne stoffen, wier oplosbaarheid zeer sterk 

 uiteenloopt. Er zijn twee geheel onoplosbare onder, nl. salol en 

 benzylsalicylaat, die dan ook niet of ter nauwernood laadvermogen 

 bezitten. Van de overige is alleen salicylas chinini minder dan 

 tot Viooo normaal, de rest minstens tot 2.5 millinormaal 

 oplosbaar, sommige van de zouten van salicylzuur zelfs zeer oplos- 

 baar in water. De verlaging der oppervlaktespanning is in het alge- 

 meen gering, in het geval van de zouten (volgens de druppelmethode) 

 zelfs ontbrekend ; alleen bij de vloeibai-e stoffen dezer groep en bij 

 aspirine is de verlaging ongemeen duidelijk. Vluchtigheid bestaat 

 bij salicylzuur, want het sublimeert (in den nevel dus ook bij de 

 zouten, want zij zijn in de hoogst verdunde oplossingen, waarom het. 

 gaat, gedissocieerd) en voorts stellig bij de vloeibare representanten 

 der groep (naar het kookpunt te oordeelen). 



De sterkte van het ladingsverschijnsel, dat zij teweeg brengen, 

 loopt zeer uiteen. Bij de onoplosbare is, gelijk gezegd, de lading nul 

 of nagenoeg nul, bij de salieylzure en benzoezure zouten matig, 

 minstens 4 schaaldeelen van onzen eleetroscoop, bij de overige sterker, 

 vaak zelfs maximaal, gelijk bij de typische reukstoffen (campher, 

 alcohol, enz.). 



De salieylzure zouten danken hun laadvermogen aan het anion. 

 Het begeleidende kation vermindert zelfs de nevellading, misschien 



