1270 



was, echter in beter rendiment (58 % i- P- v - 30 %> ber. op het 

 diaeetaat). Door vacuu ra-sublimatie en herhaald omkristalliseeren uit 

 toluol verkregen wij het trans-diol in den vorm van hagelwitte, sterk 

 glanzende blaadjes sm. 159,8° — 160°. 



Hoewel nu onze elementair-analyses en moleculair-gewichts- 

 bepalingen in phenol x ) erop wezen, dat de verkregen stoffen de 

 gezochte hydrindeen-diolen waren, bestond nog de mogelijkheid dat 

 één ervan een aequimoleculaire verbinding van cis- met trans-hydrindeen- 

 diol was. Immers Leroux 2 ) isoleerde bij de cis-trans-isomere naphtaan-2- 

 3-diolen en naphtaantriëen-2-3-diolen dergelijke verbindingen, welke 

 bij herhaald omkristalliseeren uit verschillende oplosmiddelen constant 

 smeltpunt vertoonden, doch in waterige oplossing — blijkens de 

 vriespuntsdaling — in hun componenten gedissocieerd waren. De 

 isoleering van cis en trans uit zoo een (cis -(- trans)-verbinding kon 

 slechts worden bewerkstelligd door acetyleeren ; daarbij ontstaat een 

 mengsel van cis- en trans-diacetaat, dat door kristalliseeren te 

 scheiden is. 



Wanneer men het intreden van omlegging van cis in trans, of 

 omgekeerd, buitensluit, dan is het duidelijk dat men, bij de over- 

 voering van een aequimoleculaire (cis -j- trans)-verbinding in derivaten, 

 nooit het cis- of trans-derivaat zal verkrijgen in een rendement, dat 

 50 % overschrijdt. Doordat wij onze hydrindeen-diolen sm. 107,5° — 108° 

 en sm. 159,8° — 160° met rendementen, grooter dan 50 °/ , in de eis- 

 en trans-kydrindeen-l.l.diol-dibenzoaten (sm. resp. 109,5° — 110,5° en 

 76,5° — 77,5°) en in de overeenkomstige di-phenylurethanen (sm. onder 

 sterke ontleding resp. 205° en 206,5°) konden omzetten, hebben wij 

 dus de éénvormigheid onzer diolen bewezen. Bij alcalische verzeeping 

 gaven de trans-derivaten direct het trans-diol terug, terwijl de cis- 

 derivaten meestal praeparaten leverden, die wel het uiterlijk van het 

 diol sm. 107,5°— 108° bezaten, doch bij 100,5°— 101,5°, ook na 

 omkristalliseeren en sublimeeren, reeds smolten! Dit nieuwe diol sm. 

 100,5° — 101,5° is een polymorfe modificatie van het cis-diol, zooals 

 blijkt uit het volgende : Een mengsel van beide modificaties vertoont 

 van 100° — 105,5° nauwelijks verandering, doch smelt evenals het 

 hoogstsmeltende diol bij 107,5° — 108°; gesmolten geweest zijnde 

 proefjes smelten nu eens bij 100,5°— 101,5°, dan weer bij 107,5° — 

 108°; enkele malen hebben wij zelfs de labiele modificatie na smelten 



1 ) Deze analyse-cijfers en die van de andere stoffen zullen bij de uitvoerige 

 publicatie medegedeeld worden. 



2 ) H. Leroux, Ann. de Gh. et de Phys. [8] 21, 536—47 (1910). 



