1273 



tornt aan de bindingen van een atoom, dat drager is eener stereo- 

 isomerie. Zij onderscheidt zich echter in zooverre van de reeds be- 

 kende gevallen, dat men, na definitieve bevestiging der configuratie- 

 bepaling door boorzuur, zal weten welk diol onder configuratie- 

 verandering ontstaan is. 



Uit het bij de hydratatie verkregen mengsel der twee hydrindeen- 

 diolen, kan men het hoogstsmeltende gemakkelijk zuiver verkrijgen, 

 doordat het veel minder oplosbaar is. Door omkristalliseeren uit toluol 

 of water wonnen wij het transdiol met sm. 159,5° — 160,5° (mengsm. 

 met diol uit het diacetaat vertoonde geen depressie). Echter leveren 

 de moederloogen het laagsmeltende diol vermengd met een weinig 

 van het isomeer, welke mengsels reeds beginnen te smelten vanaf 

 92° — 93° (bij deze temperatuur schijnt het eutecticum te liggen). 



Pas toen ons, na veel vergeefsche moeite, bleek dat het cis-diben- 

 zoaat minder oplosbaar is dan het trans-dibenzoaat, gelukte het 

 langs dien weg het cis-dibenzoaat, met sm. 108,5° — 111° uit het 

 mengsel te isoleeren, en door verzeepen in het zuivere cis-diol om 

 te zetten; sm. na sinteren bij 106°, 107° — 108,5°, mengsm. onver- 

 anderd. 



Bij het onderzoek, waarvan hier een gedeeltelijke en voorloopige 

 mededeeling is uitgebracht, is o.a. steeds het verband met de om- 

 legging van Walden in het oog gehouden. Na afsluiting hoopt een 

 onzer de resultaten neer te leggen in een proefschrift. 



Laboratorium voor Organische Chemie 

 der Technische Hoogeschool. 

 Delft, 19 Februari 1918. 



