1284 



hoogere vertebraten in al hun verscheidenheid spoedig herkend als 

 differentiatiepunten, te midden van een minder ontwikkeld milieu. 

 „E che eos'altra sono", vraagt Simonelli rhetorisch ,,quello ehe noi 

 denomigniano espansioni, se non il condensarsi in punti limitati di 

 un simile reticolo diffuso periferieo: in altri termini se non punti 

 nodosi a maglie piu serrati di una rete generale, che intimamente 

 involge e com penetra i tessuti, per meglio localizzare e precusare 

 gli stimoli periferici?" 



Zoo moet volgens deze opvatting langs de talrijke soorten van 

 vrije eindigingen een heele onafgebroken reeks van overgangen 

 te vervolgen zijn van het rete amiclinica aan de eene zijde, tot de 

 tastliehaampjes ingevoegd in een rete intrapapillare aan den anderen 

 kant. 



Het zou nu misschien voorbarig wezen deze overigens vruchtbare 

 hypothese reeds geheel bewezen te achten, zeker is het evenzeer 

 waar, dat, voor wie in de literatuur speuren wil, verschillende 

 teekenen ook van andere zijde onmiskenbaar in deze richting wijzen. 

 Het is duidelijk genoeg, dat de grenzen, die de verschillende vormen 

 van eindorganen, in onderscheiden groepen ondergebracht, tegen 

 elkaar afgrenzen, geenszins absoluut zijn. De pogingen om een 

 phylogenetisehen stamboom te geven van de verschillende eindorganen, 

 waarbij de meer samengestelden tot eenvoudige grondvormen worden 

 herleid, zijn bijkans even oud als de studie der eindorganen zelf. 

 (Merkel, Kraüse e.a.). En zeker is het dat hoe meer vormen het 

 moderne onderzoek aan den dag brengt, des te meer de grenzen 

 tusschen de verschillende groepen vervagen. 



Direct is dat al de indruk, die zich opdringt aan den beschouwer 

 van de illustraties aan de verschillende verhandelingen toegevoegd 

 (zie b.v. Ceccherelli \) v. d. Velde 2 )). De voornaamste moderne 

 auteurs (Botezat Dogiel, Sfameni, en volgelingen van Rufeini) be- 

 ijveren zich overgangen tusschen de verschillende eindigingsvormen 

 aan te toonen. Dogiel 8 ) zegt in zijn artikel over de zenuweindigingen 

 in de uitwendige genitaliën : ,,Wenn wir die Beschreibung der Nerven- 

 endigungen in den verschiedenen Nervenapparaten, den Genital- 

 körperchen, den Endkolben und den Meissnerschen Körperchen, 

 welche in der Haut der ausserén Genitalorgane gelegen sind, ver- 

 gleichen, und zngleich die beigegebenen Zeichnungen betrachten, so 

 mussen wir zu dem Schlusz kommen, dasz zwischen ihnen kein 

 wesentlicher Unterschied besteht". 



!) Intern. Monatschr. XXV 1908. 



2 ) Intern. Mon. XXVI 1909. 



3 ) Arch. Mier. Anat. XLI. 



