1287 



Bethe, Prentiss, Botezat, Leontowitch, Sfameni en Dogiel x ) te 

 noemen, die allen liet snbepitheliale netwerk en zijn verbindingen 

 met zenuweindorganen min of meer uitvoerig bespreken. 



Botezat staal in zoover apart dat hij het net beschouwt als een 

 op zichzelf staanden eindigingsvorm, maar deelt overigens eigenlijk 

 al geheel het standpunt van- de Italiaansche school, dat ons uit- 

 gangspunt was, als hij van bepaalde vrije eindigingen zegt, dat 

 ze door anastomosen een algemeen verbreid éindapparaat vormen 

 „weieher in der Form eines im allgemeinen weitmaschigen varikösen 

 Netzes von weithin ausgebreiter Ausdehnung erscheint" en zich tot 

 in de papillen voortzet. Hij acht het identisch met het subpapillair 

 myelinloos net van Sfameni en Ceccherelli en ziet het aan voor 

 een ,,für sich bestehender sensibeler Apparat der Lederhaut". Hij vindt 

 hel terug bij visschen en amphibiën, en zoo is er geen twijfel 

 mogelijk, of hij spreekt inderdaad over hetzelfde net, waaraan 

 Sïephanelli's publicatie is gewijd. Het eenige verschil, dat mij on- 

 voldoende gefundeerd schijnt, zou daarin liggen dat Botezat alleen 

 vezels van de z.g. 2 de soort") daaraan laat deelnemen. 



Dogiel, op het gebied der eindorganen autoriteit, stemt met 

 Rüffini in, dat zijtakken van de vrije papillaire eindigingen in de 

 vorming van het rete amieliniea opgaan : „Wie aus dem mitgeteilten 

 hervorgeht, so hat das aus Marklosen Aestchen und Faden zusanimen- 

 gesetzte subpapillaire Nervengeflecht, die uneingekapselte Nerven- 

 knauel sowie die Schleifenförmig gebogene Bundel und das intra- 

 papillaire Fadennetz einen und denselben Ursprung". Ook de Tiino- 

 feew-vezels van de MEissNER-lichaampjes, die Dogiei, tot het gewone 

 sensibele systeem rekent, doen volgens hein door hun ultraterminalen 

 aan de vorming van het intrapapillaire zenuwcomplex mee. 



Sfameni, ofschoon overigens volstrekt geen unitarist geeft van den 

 subepithelialen plexus en zijn samenhang met tastlichaampjes en vrije 

 eindigingen een beschrijving, die bevredigend met die van Rüffini 

 overeenkomt. 



Ook de publicaties van Prentiss en Leontowitch, die van den 



J ) Bethe. Allgemeine Anat. und Phys. des Nervensystems. Leipzig L903 



Prentiss. Journ. of Gomp. neur. XIV 1904. 



Botezat l.c. 



Lkontowitch lol. Mon. XVIII 11)01. 



Sfameni, Dogiel l.c. 



") Oorspronkelijk merghoudende vezels die reeds in de zenuwstammen hun merg 

 verliezen. Het schijnt twijfelachtig of de handhaving van deze vezels als afzonder- 

 lijke groep, gerechtigd is. 



83* 



