1288 



eersten betrekking hebbend op Rana, die van de laatste, voor de huid 

 van homo, zijn in hun voornaamste strekking' daarmee niet in 

 tegenspraak. 



Zeker, het gaat niet aan, de oogen te sluiten voor de vele ver- 

 schillen, die de diverse auteurs nog van elkaar scheiden, verschillen 

 in theoretische opvatting, in appreciatie en interpretatie hunner 

 beelden. Tegenover Dogiel, die nog meent, dat het bij het net alleen 

 om doorvlechting van vezels gaat, staan eenparig Botezat, Bethe, 

 Ruffini, Leontowitch, Sfameni met hun overtuiging van versmelting 

 der vezels. Prentiss twijfelt. Zeker is ook wel, dat sensrbele vezels 

 het net opbouwen. Alleen over de vraag of ook sympatische elementen 

 er in opgaan zijn de debatten nog niet gesloten. Deels hangt dit ook 

 al samen met den dubieusen aard van de Timofeew vezels. En ten 

 slotte, moge er over de herkomst van de sensible' vezels nog eenige 

 onzekerheid bestaan, ook hier wordt steeds meer overeenstemming 

 verkregen. Voor Botezat is zooals we zagen nog het heele net door 

 vrij eindigende, anastomoseerende vezels opgebouwd. Ook Dogiel 

 schrijft aan dergelijke vezels het leeuwenaandeel toe, evenwel laat 

 hij ook ultraterminalen van het Timofeew systeem van de tast- 

 lichaampjes zich ermede vereenigen. Sfameni ziet bovendien samenhang 

 met de genitaallichaampjes. Leontowitch, Bethe en Prentiss achten 

 evenzeer het netwerk zoowel met vrije eindigingen als met lichaampjes 

 direct in verband. Al deze auteurs, hoever zij ook in theoretisch 

 opzicht afstaan van Rüffini's neurogenetische ideeën, zij hebben te 

 samen een aantal feiten bijeengebracht, die bevredigend kloppen met 

 die welke door de Italiaansche school met zooveel nadruk naar 

 voren zijn gebracht. 



Kortweg gezegd is er in de literatuur een duidelijke drang om te 

 komen tot de erkenning van een algemeene eenheid en samenhang 

 in het periphere sensibele zenuwstelsel. 



Het zijn deze feiten uit de literatuur geput, die mij dieper per- 

 spectief schijnen te geven aan, en zelf wederkeerig meer naar voren 

 schijnen te komen door eenige waarnemingen, die ik zelve den 

 laatsten tijd met de Bielschowsky methode op het gebied der sensibele 

 zenuweindigingen deed. 



De Bielschowsky methode is uit den aard der zaak er op aan- 

 gewezen de quaesties van een andere zijde tot den onderzoeker te 

 brengen dan de methyleenblauw- en de goudchloride methode. Zij 

 geeft niet die overzichtelijke beelden, die met betrekkelijk zwakke 

 vergrootingen uit relatief dikke coupes onderzocht, zoo'n mooi over- 

 zicht van de verhoudingen bieden. Haar kracht ligt daarin dat zij, 

 vooral in met haem. eosine nagekleurde preaparaten met de sterkste 



