Sterrenkunde. — De Heer J. C. Kaptryn biedt eene mededeeling 

 aan van den Heer W. J. A. Schouten : „Over de parallax 

 van eenige sterrenhoopen" . (Tweede mededeeling). 



(Mede aangeboden door den Heer E. F. van de Sande Bakhuyzen). 



In een vorige mededeeling werd aangetoond, hoe men met behulp 

 der lichtkrachtkromme van Kapteyn uit de aantallen sterren van 

 bepaalde magnitude in sterrenhoopen hun parallax kan bepalen. 

 Voor Messier 3 en h en / Persei werd daar de berekening uitge- 

 voerd. Thans wordt dezelfde methode gebruikt om de parallax van 

 eenige andere sterrenhoopen te bepalen. 



De Kleine Magelhaenscke Wolk. 



H. S. Leavitt. 1777 Variables in the Magellanic Clonds. Annals 

 Harvard Observ. Vol. 60, N°. 4. 



Een voorloopige catalogus van 992 sterren in de Kleine en 885 

 in de Groote Magelhaensche Wolk. De plaatsen van 28 catalogus- 

 sterren in de buurt der Kleine Wolk zijn ook opgegeven. 



We verrichten tellingen en diameterschattingen op een photo- 

 grafische plaat, die genomen is op het Harvard Observatory. 



Voor oriëntatie gebruiken we de catalogussterren, wier positie 

 Miss Leavitt opgeeft. 



Om de geschatte diameters te herleiden tot magnitudes, hebben we : 



1°. een oppervlakte van 1000 O' buiten de Wolk afgeteld en uit 

 de aantallen sterren van iederen diameter met behulp van Publ. 

 Gron. N°. 27, Table IV de met iederen diameter correspondeerende 

 magnitude afgeleid ; 



2°. hebben we van 142 variabels, wier magnitudes in Leavitt's 

 catalogus voorkomen en die gelijkmatig over de Wolk verdeeld zijn, 

 de diameters geschat en deze vergeleken met de gemiddelde magni- 

 tude, d.i. het gemiddelde van maximum en minimum, die Miss 

 Leavitt opgeeft ; 



3°. werden voor de bovengenoemde catalogussterren de diameters 

 geschat en vergeleken met de magnitudes in de Cape Photographic 

 Durchmusterung en de Argentine General Catalogue. 



Uit al deze gegevens werd ten slotte door grafische vereffening 



