1297 



W. Zürhellen. Der Sternhaufen Messier 46. Veröffentl. Kgl. Stern - 

 warte zu Bonn, N°. 11, 1909. 



Uitmeting van 3 platen, genomen door Küstner. De catalogus 

 bevat 529 sterren. Als standaard magnitudes werden 47 sterren ge- 

 bruikt, waarvan de helderheid door Küstner is geschat of door 

 Zürhellen met gaasschermen bepaald. 



We vinden uit 4 bepalingen: n = Ö".002 i± 0".0001. 



Messier 37. 



N. G. C. 2099; «, 900 = 5' 1 45'".8, ö l900 = + 32°3J', b = + 4°, 

 /=145°; klasse: Dl. 



J. O. Nördlund. Photographische Ausmessung des Sternhauf'ens 

 Messier 37. Inaug. Diss. Upsala 1909, Arkiv for Matematik, Astro- 

 nomie och Fysik, Band 5, N° 17. 



Dr. H. Giebeler. Der Sternhaufen Messier 37. Veröffentl. Kgl. 

 Sternwarte zu Bonn, N°. 12, 1914. 



Nördlund meet 4 platen en geeft de plaatsen en magnitudes van 

 842 sterren. De magnitudes zijn volgens de formule van Ch a rijer 

 uit de diameters afgeleid met behulp van 214 standaardmagnitudes, 

 die door Von Zeipel photometrisch zijn bepaald. Onder de heldere 

 sterren van den sterrenhoop zijn veel roode (kleurindex ^> O" 1 . 7) ; 

 van de 10 e magn. b.v. 50 tot 70 °/ . 



Giebeler discussieert 2 platen, die door Küstner genomen en door 

 Stroele uitgemeten zijn. De catalogus bevat 1231 objecten. De mag- 

 nitudes zijn door vergelijking van 450 sterren aangesloten aan 

 Nordlund's schaal. Ook van de roode sterren is de photographische 

 magnitude opgegeven. 



Het is voor ons doel een nadeel, dat van de roode sterren de 

 photographische magnitude is opgegeven. De helderste sterren, waar- 

 onder veel roode voorkomen, zijn dan ook onbruikbaar. Met uitsluiting- 

 van deze vinden we uit 4 bepalingen: 



n = 0".002 ri ± 0"0004. 

 Messier 36. 



N. G. C. 1960; a um = 5'' 29»',5, tf 1900 == -f 34° 4', 6 = + 2°, 

 7=142°; klasse: J)2. 



Dr. S. Oppenheim. Ausmessung des Sternhaufens G. ('. N°. L166. 

 Publ. der v. Kuffner'schen Sternwarte in Wien, Bd. lil, p. 271-307, 

 1894. 



Uitmeting van 3 photographische platen. De catalogus beval 200 

 sterren. De magnitudes werden uit de gemeten diameters afgeleid 



