1300 



Eerst kunnen we met behulp van een tabel in Shapley (pag. 25, 

 Table VIII) de Stufen in photographische magnitudes uitdrukken en 

 deze zijn met behulp van Table XIV en XVI te herleiden tot photo- 

 visueele. We behoeven geen correctie aan te brengen voor het 

 schaalverschil Harvard-Mt. Wilso», want de yisueele Harvardschaal 

 gaat slechts tot J 2.0 en is daar in overeenstemming met de Mount 

 Wn.soN-schaal. We bepalen nu de getallen A m . Dan vinden we voor 

 de helderste magnitudes een helling, die de grootste helling bij 

 Kapteyn's kromme ver overtreft. Deze onwaarschijnlijk groote waarde 

 is misschien te verklaren uit de manier, waarop de diameters in 

 magnitudes zijn omgezet. Daar uitsluiting van deze waarden a priori 

 ongewenscht en met het oog op het klein magnitude-interval niet 

 mogelijk is, hebben we de waargenomen aantallen door een continue 

 kromme afgerond. Daarna vinden we uit 4 bepalingen: 

 jr = 0".00075 ± 0".00006. 



Uit Shapley (l.c. pag. 79) leiden we af voor de gemiddelde photo- 

 graphische magnitude der clustervariabels, die waarschijnlijk ó 

 Cephei veranderlijke sterren zijn, m = 15.2 en we vonden 5 log 

 ti = — 15.4, zoodat volgens onze parallaxbepaling hun gemiddelde 

 absolute magnitude = 4.8 l ) is. 



Uit 2 veranderlijke sterren met bekende periode vond Shapley 

 f l.c. pag 82) voor de parallax de waarde: 



rr = 0". 00008. 



Messier 67. 



N.G.C, 2682; « (1900 = 8 / <45'".8, <f iti0 =-fl2 o ll', /;=+34°, /=183°; 

 klasse: D 2. 



E. Fagerholm. Ueber den Sternhaufen Messier 67. Inaug. Diss. 

 Upsala, 1906. 



De catalogus bevat 295 sterren. De magnitudes werden uit de 

 diameters met Charliers interpolatieformule afgeleid, nadat voor 

 15 sterren photometrisch de visueele magnitude bepaald was. 



H. Shapley. Studies etc. III. A catalogue of 311 stars in Messier 

 67, Contrib. Mt. Wilson Observ. N°. 117, 1916. 



Voor alle sterren is de photogr. magnitude bepaald en voor alle 

 sterren binnen 12' van het centrum ook de photovisueele. Zoo werden 

 232 kleurindices gevonden. Shapley vindt een veel grooter aantal 

 back-ground stars dan men zou verwachten. 



!) De hier opgegeven waaiden voor parallax en gemiddelde absolute magnitude 

 zijn te verkiezen boven de voorloopige uitkomsten, die in de eerste mededeeling 

 gepubliceerd zijn. 



