(cp ^ cp ) a = a 



1316 



" log Vb> 



i + 77 — m ï Zo # 



V,3r s (l-en) Kl-£' 



'/'- 



(146) 



Dat bij cp = rp de waarde van a logaritkmisch oneindig wordt, 

 en niet tot exponentieel oneindig nadert, zooals bij aanname van 

 dan BoLTZMANN'schen temperatnnr-distributiefactor het geval is (immers 



' x l RT 



f(a)=(e ' —1): */rt wordt bij T=0 van de orde e 00 ), is reeds 

 een voordeel te achten. Maar het boven gevonden logarithmisch 

 oneindig zal tot een gewoon eindig maximum voeren, wanneer wij 

 bedenken dat alleen de zeer bepaalde snelheid u , welke cp = M: 

 : i n u 2 = 1 : k' 2 maakt, tot dit log x> leidt. Nemen wij de MAXWKu/sehe 

 snelheidsverdeelingsioet in acht, dan zullen de nabijgelegen snelheden 

 niet tot log oo voeren, en dit zal dus in een eindig maximum over- 

 gaan. Wij komen hierop nog terug. , 



Wij wijzen er echter hier reeds op, dat het optreden van het 

 logarithmjsche oneindig bij cp = <p niet gebonden is aan onze bijzon- 

 dere aanname (8) aangaande F(r). Wij zullen zien, dat deze log. 

 oneindige waarde van a bij y = <p bij elke onderstelling aangaande 

 F(r) wordt teruggevonden. 



Maar de getallen waarden der grootheden a^ en y in (14 a ) bv. 

 zullen natuurlijk wel van genoemde onderstelling afhangen. Een 

 soort controle bezitten wij voor het geval y. = 0, w = l. Volgens 

 (14a) w0r dt dan & m = x / lt n* X {b^^a, daar 1 — en alsdan =1 — n 

 wordt, derhalve (1 — en) : n(l — n~) = 1 : n{l -f- n) = l [ i . Doch volgens 

 de gewone (statische) theorie moet het aantrekkend viriaal (zie $ IX) 



a 



r dP r 

 = */ t 7il\n\r s — dr zijn. Is nu a = s, dan kan r* = s* vóór het 

 J dr 



s 



integraalteeken worden gebracht, en heeft men dus 7« T Nns* (1'rf = 

 = V, jt Nns* (0 — (— M) ) = '/•* Ns« X MN : v (daar n = N-.v is). 

 Met MN=a vindt men derhalve voor a de waarde (bg)^ X «, 

 zoodat de voorfactor = 1 zou moeten zijn, en niet = 7, 8 jr 2 = 0,617, 

 zooals wij hebben gevonden. M. i. is hieruit slechts deze conclusie 

 te trekken, dat zelfs in het grensgeval T= oo {(p = 0) de distributie- 

 factor aan het molecuuloppervlak (de aantrekkingssfeer is bij de 

 aanname a = s oneindig dun) niet = 1 is, zooals wij boven aan- 

 namen bij de toepassing der statische methode, maar iets geringer 

 tengevolge van den zelfs bij n = 1 niet verdwijnenden invloed der 

 passeerende moleculen, door welke niet de volle maximumwaarde M 

 der krachtsfunctie wordt bereikt. En het verschil zal van den aard 

 der gebruikte krachtsfunctie afhangen. 



