1331 



O O 



tegen elkaar wegvallen. Een directe discussie van de wijze, waarop 

 de overblijvende termen van t afhangen zou zeer lastig zijn. Maar 

 althans ziet men zoo in, dat het opvallend optreden van termen met 

 f slechts schijn is. De gedaante van (4) is dus min of meer mis- 

 leidend, wat echter geen bezwaar is tegen het gebruik, dat wij er 

 boven van maakten. Dat (4) inderdaad met A 2 = bt vereenigbaar 

 is, volgt uit de herleiding via vergelijkingen (5) tot (10). 



Aanmerking III. Op pag. 1323 hebben wij aangenomen, dat 



^A <0 



Dit is op verschillende wijzen aan te toonen. In de eerste plaats 

 zouden wij kunnen uitgaan van de op pag. 1322 bewezen betrek- 

 king A 2 = bt, welke na twee maal differentieeren levert: 



Stelt men nu weer Jv 

 men onmiddellijk : 



® A 



= 



— ra 



m 













= — 



6 



jt$a 



A 



7 + * 



met 



sh 



= 0, 



dan 



vindt 



„ A* /dAV \ 



6 jt § a — — — ra I — I — - 

 t \dt J 



RT 



~N 



Men kan echter ook den in de tekst pag. 1323 aangegeven weg 

 volgen en aantoonen, of althans hoogst plausibel maken, dat: 



u 

 w(t f ) fw(6)(t — d)dd<0 (5a) 



«1 

 Hiertoe merken wij op, dat de beweging omkeerbaar is. De om- 

 gekeerde beweging (waarbij natuurlijk alle snelheden, zoowel die 

 der deeltjes als die der moleculen van het suspensiemiddel moeten 

 worden omgekeerd) zal ik denken te verloopen tusschen de lijden 

 t s en t v Natuurlijk is dan t 4 — t t -— t t — *,. Verder heeft men 

 $ü (jf 4 ) = iü (fj) en iv (t s ) = w (t 3 ), want de krachten, die bij de recht- 

 streeksche beweging aan het begin van het interval voorkomen, 

 bestaan bij de omgekeerde beweging aan het eind en omgekeerd. 

 Ten slotte wordt bij de omgekeerde beweging de weg A' = — A 

 afgelegd. Bij de omgekeerde beweging wordt de aan (5a) analoge 

 uitdrukking : 



