J372 



(O rang) geven in vergelijking met de in figuur 3 (Gorilla) geschetste, 

 een dnidelijken indruk van de verschillende mate van verschuiving 

 bij de drie Anthropoïden. 



Hoe is nu de toestand bij den mensen? Daartoe zij in de eerste 

 plaals verwezen naar de figuren 12 en 13. In de eerstgenoemde 

 figuur is een horizontale doorsnede geschetst door de orbitae van 

 een pasgeborene, in figuur 13 zulk eene door de orbitae van een 

 volwassen individu. In beide figuren is weder door een gestippelde 

 lijn het frontale vlak aangegeven dat door den voorrand der lamina 

 cribrosa, dat is door de voorgrens der schedelholte gaat. Zoekt men 

 dus een antwoord op de vraag of, en zoo ja in welke mate de 

 orbitae ook bij den mensch gedurende den groei zich verschuiven, 

 dan vergelijke men slechts de ligging der oogkassen in beide figuren 

 ten opzichte der aangegeven lijn. Het blijkt dan, dat van zulk eene 

 verschuiving geen aanwijzing is. Want zoowel bij den infantielen 

 schedel als bij den adulten ligt ongeveer de geheele orbita achter 

 deze lijn. Wat de topographie der orbita ten opzichte der schedel- 

 holte betreft, treedt bij den mensch gedurende den groei geene ver- 

 andering in zooals dit bij de Anthropoïden het geval is. Tot dat 

 besluit kan men ook komen wanneer men de anatomie van den zij- 

 wand van de orbita in beide figuren vergelijkt. Bij de bespreking der 

 Gorillaschedels kon er op worden gewezen dat bij den infantielen 

 schedel twee gedeelten aan dezen wand konden worden onderschei- 

 den, een intracranieel gedeelte, dat orbitaalholte en schedelholte van 

 elkander afgrensde, en een voorste deel, dat de orbita naar buiten 

 begrensde. Tusschen beide deelen hecht zich de schedelwand aan 

 den orbitaalwand. Bij den volwassen Gorilla is het intracranieele deel 

 verdwenen, de schedelwand hecht zich aan het achterste deel van 

 den orbitaalwand vast. 



Bij den mensch blijkt van deze veranderde anatomische verhou- 

 ding niets. Zoowel bij den jongen als bij den volwassen schedel 

 komt het intracranieele deel voor, dat wil dus zeggen, evenals bij 

 den jongen schedel zoo is ook bij den volwassenen het achterste 

 deel van den zijwand der orbita een scheidingswand tusschen deze 

 holte en de schedelholte gebleven. Bij den mensch blijft de orbitaal- 

 holte in de schedelholte ingeschoven, hetgeen ten overvloede bewe- 

 zen wordt door het feit, dat de voorhoofdswand der schedelholte 

 zich langs den voorrand van het dak der orbitaalholte vasthecht, 

 zoowel bij den jeugdigen als bij den volwassen schedel. 



Voor wat de groeiverschijnselen in het orbitale gebied van den 

 schedel betreft bestaat er dus een zeer merkbaar verschil tusschen 

 den mensch eenerzijds en de Anthropoïden anderzijds. Dit verschil 



