1378 



kleine divisoren hebben. Van deze is hier \b reeds in de intermediaire 

 baan opgenomen, terwijl II en III als variaties optreden, die volgens 

 de methode van Lagkange behandeld worden, tezamen met la, die 

 ook in de oude theorie reeds als zoodanig verscheen. Men kan zeggen 

 dat alle kleine divisoren zijn geconcentreerd in de conditie-vergelijking 

 voor de integratie-constanten van de intermediaire baan. Is deze 

 vergelijking eenmaal opgelost, dan zijn de kleine divisoren verdreven, 

 en kunnen ook in de volgende approximaties niet meer te voorschijn 

 komen. 



2. Opstelling der differentiaalvergelijkingen. 



Wij nemen een willekeurig assenstelsel door het. middelpunt van 

 Jupiter, en wij noemen : 



ƒ de constante van Gauss, 



m de massa van Jupiter, 



nii de massa van het lichaam met rangnummer i, uitgedrukt in 

 m als eenheid, 



S{ de breedte van het lichaam i boven den equator van Jupiter, 



ri den afstand van het lichaam i tot Jupiter, 



Lij de afstand tusschen de twee lichamen i en j, 



Vy den hoek tusschen de voerstralen n en rj, 



180° — ifj den klimmenden knoop van den equator van Jupiter op 

 het (xy) vlak, 



jt de helling van dien equator op datzelfde vlak, 



J,K twee constanten die samenhangen met de afplatting van Jupiter, 



b den straal van den equator van Jupiter, 

 en wij stellen verder 



a ■= sin n sin t|?, 

 (3 = sin er cos rj;, 



y = COS .T. 



Dan zijn de bewegingsvergelijkingen : 



Vxi d&i d* yi ö.o- fflzi bÜi 



dt 7 dxi de ' dyi de on- 



waar 



1 Jb*„ „ Kb 



„ , 1 Jö 1 Kb' ) 



i>i =/m (l +m;) - + | — r- (1-3 sin' si) + £ r —-(l-10sin i si+\Ssin*si)+. . 



1 n 



+fm 2mjl- - t cos Vij 



j [L\ij rj 



" Jb 2 Kb' 



l + ~(l-ï>sin*Sj)+-^-(±-7si?i'sj+yshi i Sj)+. . 



r 3 r j 



awi+pyi+yzi . 



+ ó - sin Sj 



Jb* Kb 4 



-\-—y(l — ^Sl7l*Sj) +.. 



