1388 



sterker is dan 0.01 n. Is het zuur zwakker, dan wordt het chroom 

 niet vrijwillig aktief. In 10 ~ 4 n. zuur behoort bij een potentiaal R 

 een waterstofbelading' van 10~ 4 atm., en de waterstofbelading van 

 het chroom wordt, dus niet van zelf sterker. Wanneer men nu echter 

 dit chroom in 10 -4 n. zuur kathodisch gaat polariseeren, dan neemt 

 de waterstofbelading toe, de chroompotentiaal daalt. Komt deze 

 beneden V, dan zal het chroom zich van zelf verder kunnen akti- 

 veeren, tot dat de potentiaal £7" geworden is. Door krachtiger kathodisch 

 te polariseeren, kan de potentiaal lager dan U worden, bij stroom- 

 verbreking zal de potentiaal echter weer moeten stijgen tot U. De 

 potentiaal zal zelfs niet bij U blijven staan, maar hooger worden. 

 Is de waterstofontwikkeling krachtig genoeg, om een voldoende 

 gasbelading op het chroom te onderhouden, dan kan de potentiaal 

 tusschen V en U blijven. Het chroom blijft dan aktief. Wanneer de 

 gasbelading kleiner wordt dan overeenkomt met V, stijgt de potentiaal 

 boven V, en de aktiviteit verdwijnt. Niet alleen kan bij stroomver- 

 breking de potentiaal boven V stijgen, het is ook mogelijk, dat dit 

 reeds bij verzwakking van den polariseerenden stroom geschiedt. 

 Wanneer bijv. bij krachtige kathodische polarisatie de gasbelading 

 grooter wordt dan V, kan bij de verzwakking van de waterstof- 

 ontwikkeling de gasbelading kleiner worden dan V, en de aktiviteit 

 verdwijnen. Dit is het boven beschreven verschijnsel van Rathert. 

 Evenzoo is het mogelijk, dat bij zeer zwakke kathodische polarisatie 

 de waterstofbelading niet groot genoeg wordt, om den potentiaal 

 beneden V te brengen. Het metaal blijft dan, ondanks de kathodische 

 polarisatie, passief (Flade). De meest negatieve potentialen, die het 

 chroom in 1 n. 0.01 n. en 0.0001 n. zuur vrijwillig kan aannemen 

 zijn dus S, T en U. Deze zullen echter niet bereikt worden, daar 

 hiervoor een zeer groote overspanning noodig is. In werkelijkheid 

 zal men bijv. de potentialen S'. T' en U' waarnemen. 



De hierboven gegeven beschouwingen verklaren dus de vrijwillige 

 aktiveering van chroom in zuren en de aktiveering door kathodische 

 polarisatie voldoende, ook in verband met de sterkte van het zuur. 



Daar chroom in zoutzuur gemakkelijker aktief wordt dan in zwa- 

 velzuur of in andere zuren, moet er een specifieke aktiveerende 

 werking van de chloorionen bestaan. Dit komt hierop neer, dat in 

 zoutzuur een geringere gasbelading noodig is voor de aktiveering, 

 en dat de lijn PQ dus voor zoutzuur meer naar links geteekend 

 moet worden. Hetzelfde geldt voor hoogere temperaturen. 



Uit Figuur 1 blijkt tevens, dat chroom alleen sterk aktief zal 

 kunnen blijven in een vloeistof, waarin het waterstof ontwikkelt en 

 dus zelf zijn gasbelading in stand houdt. Brengt men nu een versche 



