1400 



groote snelheid instelt, dat de samenstelling practisch onveranderd 

 blijft. 



Dit is bij zink onder bepaalde omstandigheden inderdaad het ge- 

 val. De Heer Hüffer S.J. Chemisch candidaat, die op mijn verzoek 

 eenige metalen onderzocht vond o.a. dat wanneer men onder sterk 

 roeren den potentiaalsprong tnsschen zink en een oplossing van zink- 

 chloride meet, en vervolgens dien tusschen zinken een met zoutzuur 

 aangezuurde zinkchloride-oplossing van dezelfde concentratie, de poten- 

 tiaalsprong dezelfde waarde behoudt, niettegenstaande in het laatste 

 geval een sterke ivaterstof-ontwikkeling plaats grijpt. 



Door oplossen in zoutzuur wordt het metaal zink dus niet ver- 

 stoord en dit resultaat sluit zich volkomen aan bij hetgeen men 

 vindt, wanneer zink in een zinkchloride-oplossing anodisch tot op- 

 lossing wordt gebracht. Bij dit proces, dat eveneens berust op het 

 onttrekken van electronen aan het metaal, verandert de potentiaal- 

 sprong, zink-electrolyt, ook bij betrekkelijk groote stoomdichtheden 

 niet noemenswaard, zoodat onze onderzoekingen omtrent den poten- 

 tiaalsprong tijdens het oplossen van zink in een zoutzuur oplossing, 

 zoowel als de metingen van den potentiaalsprong van hetzelfde 

 metaal bij anodisch oplossen in een oplossing van zinkchloride tot 

 het resultaat voeren, dat het metaal zink in contact met den hier 

 bovengenoemden electrolyt zich instelt met een snelheid die zéér 

 groot is t. o. v. de snelheid waarmede electronen en ionen aan het 

 metaal worden onttrokken. 



3. Algemeene beschouwing. 



Beschouwen wij het verschijnsel thans algemeen, dan kunnen wij 

 de volgende gevallen onderscheiden. 



Bij dompeling van een metaal in een zuur heeft men in het een- 

 voudigste geval in den electrolyt o.a. de twee volgende evenwichten : 



M L ^t M L + 6 L 

 en 



H, L ^2H L + 2& L . 



De electronen-concentraties van deze twee evenwichten zijn in het alge- 

 meen verschillend en een gevolg hiervan is, dat of de electronen van het 

 metaal-evenwicht, in de vloeistof, zich vereenigen met de waterstofionen 

 van het waterstofevenwicht, waardoor electronen -f- ionen uit het metaal 

 in oplossing gaan, of dat de electronen van het waterstofevenwicht, 

 met de metaalionen van het metaaleven wicht uit den electrolyt in 

 het metaal overgaan. 



Onderstellen wij eerst het limiet geval n.1. dit, dat het metaal 



