1411 



Fig. 5- 



bij nikkel eerst na verloop van eenigen tijd het geval was. Willen 

 wij dit grafisch in een A,.Y-fig, verduidelijken, dan krijgt men 

 natuurlijk volkomen dezelfde voorstelling als voor het geval nikkel- 

 waterstof. 



Dat wij in waterige oplossingen de evenwichts-potentiaal van 

 platina niet kunnen bepalen, terwijl dit bij nikkel nog wel mogelijk 

 was, ligt hieraan, dat de electrolyt c bij platina- waterstof zoo een- 

 zijdig ligt, dat een waterige oplossing van een platina-zout altijd, 

 wat de platina- en waterstof-ionen betreft een samenstelling bezit rechts 

 van het punt c, zoodat altijd verstoring moet optreden. 



In een volgende mededeeling hoop ik het verschijnsel van de 

 „overspanning", dat, zonder het (e noemen reeds hier en daar bij 

 deze beschouwingen is te pas gekomen, nader te bespreken. 



Amsterdam, Maart 1918. Algemeen en anorg. chemisch Labor. 



der l r niversiteit. 



