1414 



2. Vanaf liet tijdstip 2, verheft zich de mond bodem ; terzelfder tijd 

 (van 2 tot 3) stijgt de buceo-pharyngeale druk (B), die een oogenblik 

 stationair gebleven was, tot ongeveer 3 centimeter water. De druk 

 in de longen ondervindt een gelijke stijging: het blijkt dus dat de 

 glottis nog open staat. Het tijdverloop 2-3 geeft dus de longinademing 

 weer. 



De vergelijking van de drie curven toont aan, dat dit verschijnsel 

 te wijten is aan een actieve samentrekking der mondbodemspieren. 

 Overigens heeft de drukcurve een diphasisch verloop, dat niet ver- 

 toond wordt door de curve der verplaatsing van het vooreinde van 

 het tongbeen : dit verschil geeft aan, dat de samenpersing der lucht 

 het gevolg is van een meer ingewikkelde beweging dan die van het 

 opgenomen punt. Immers de stijging van den mondbodem geschiedt 

 in twee tempo's en het tongbeen wipt gedurende zijne verplaatsingen 

 op en neer. 



3. In den stand 3 daalt de bucco-pharjngeale druk (B) plotseling 

 tot 0: daar heeft dus de opening der neusgaten plaats. 



Soms merkt men in dien stand op de curve K een hak ; men 

 kan den oorsprong van dit inflexiepunt als volgt verklaren : de lucht 

 in den mond, die gedurende het vorige tijdperk meer en meer samen- 

 gedrukt was, bood aan de spiercontractie een stijgenden tegenstand, 

 die plotseling met de opening der holte ophoudt ; dan gaat de op- 

 waartsche beweging weer door met een grootere snelheid. Deze hak 

 komt vooral voor, zooals men gemakkelijk begrijpt, in die gevallen 

 waar de spiercontractie niet zeer krachtig is. 



Dit laatste deel van de opwaartsche beweging van den mondbodem 

 (voorbij ordinaat 3) gaat gepaard met een geringe stijging van den 

 druk in de bucco-pharjngeale holte, die onmiddellijk den val van den 

 hefboom volgt (K): dit is, in dit geval, een zeer korte uitademings- 

 phase in de bucco-pharyngeale ventilatie (Vb). 



Van af het oogenblik 3 toont zich de longcurve (P) onafhankelijk 

 van den druk in de mondholte: de glottis heeft zich dus gesloten 

 op het oogenblik dat de neusgaten open gingen. 



4. Het volgende deel van de graphiek K, tusschen 3 en 1, geeft 

 het verloop van de bucco-pharjngeale ventilatie weer. Het bestaat 

 hier uit drie deelen : een eerste dalend gedeelte, van veel langer duur 

 dan de stijging 2-3 ; een opwaartsche beweging, waarvan de top lager 

 staat dan de vorige; en eindelijk een tweede dalend gedeelte, dat 

 met een longenexpiratie eindigt. Men weet overigens, dat het aantal 

 van dergelijke schommelingen zeer veranderlijk is : hier heeft men 

 er eenvoudigheidshalve maar één voorgesteld. 



Deze schommelingen van den mondbodem gaan gepaard met ver- 



