1419 



der lengtematen van het lichaam als 60 tot 1 en der lichaams- 

 gewichten als 180000 tot 1. Desniettemin kan een regelmatige verhouding 

 bestaan, waardoor bij de albino-rat, die gemiddeld slechts 12 '/, maal 

 zoo zwaar is als de albino-huismuis en bijna 2 1 /, maal zoo lang, de 

 middellijnen van homologe gangliëncellen evenredig zijn aan 5 en 4. 



Om een voorloopig denkbeeld te geven van de orde dier grootte- 

 verschillen van de gangliëncellen moge dienen, dat in het algemeen, 

 bij nauw verwante soorten, met verdubbeling van de lengtematen van 

 het lichaam de middellijn der bedoelde cellen slechts in de verhouding 

 van 5 tot 6 toeneemt. Gegeven, bovendien, de zeer onregelmatige 

 vorm van vele dezer cellichamen, is het wel begrijpelijk, dat aan 

 die grootteverschillen door de meeste onderzoekers geen beteekenis 

 werd toegekend. 



Voornamelijk Irving Hardesty 1 ), Giuseppe Levi '), H. Obersteiner 8 ) 

 hebben intusschen afdoend aangetoond, dat de grootte der gangliën- 

 cellen in het algemeen met de lichaamsgrootte der diersoorten toeneemt. 

 Uit de door hen geleverde gegevens zonder meer blijkt evenwel nog 

 niet het bestaan eener bepaalde, regelmatige, verhouding. Integendeel, 

 wel staan de groote soorten meestal ver van de kleine af, doch volstrekt 

 niet altijd; de reeksen zijn ten deele zeer onregelmatig. Dit ligt bij 

 bepaalde soorten van gangliëncellen aan hare vormen, welke geen 

 nauwkeurige metingen toelaten, maar stellig nog veel meer aan de 

 omstandigheid, dat meestal gangliëncellen uit verschillende deelen 

 van het ruggemerg vergeleken werden, terwijl toch de grootte der 

 cellichamen naar de plaats in dat centraal apparaat bij een zelfde 

 dier zeer veranderlijk is 4 ), verder aan de omstandigheid, dat er naai- 

 de diersoort specifieke ongelijkheid in de grootte van overeenkomstige 

 cellen kan bestaan en eindelijk, doch niet het minst daaraan, dat de 



1 ) Irving Hardesty, Observations on the medulla spinalis of the olephant with 

 some comparative studies of the intumescentia cervicalis and the. neurones of the 

 columna anterior. Yournal of Comparative Neurology. Vol. 12. Philadelphia 1902, 

 p. 125-182. 



2 ) a. Giuseppe Levi, Studi sulla grandezza delle cellule I Ricerche comparative 

 sulla grandezza delle cellule dei mammiferi. Archivio Italiano di Anatomia e di 

 Embriologia. Vol. V. Firenze 1906, p. 291—358. Voor alle klassen van Gewervelde 

 Dieren: b. G. Levi, I Ganglt Cerebrospinali. Supplemento al Vol. 7 dell' Archivio 

 Italiano di Anatomia e di Embriologia. Firenze 1908. 



s ) H. Obersteiner, Bemerkungen zur Bedeutung der weehselnden iliöss.' von 

 Nervenzellen. (Del Volume Jubilare in onore L. BlANCHI. Gatania 1913), 8 pp. 



■*) Herinnerd zij hier, dat E. Gavazzani vond voor den mensen, den 

 hond, de kat, het konijn en de rat, allen volwassen, steeds gemiddeld kleiner 

 gemiddelde diameters der cellichamen m de ganglia spinalia tusschen de borstwervels 

 dan tusschen de hals- en lendeuwervels (Sur les ganglions spinaux. Archives italiennes 

 de Biologie. T. 28 (1897) p. 52-53). 



