1423 



substantie van het neuron. Donaldson berekende voor bepaalde 

 neuronen van het ruggemerg van den mensch, dat alleen de ascilinder 

 187 maal grooter volume heeft dan de gangliëncel waarvan hij 

 uitgaat l ) ; dit wordt 374 maal, indien de mergscheede, welke zoo al 

 niet genetisch, dan toch physiologisch tot de zenuwvezel behoort, 

 wordt medegerekend 2 ). 



De vraag doet zich nu voor of er ook een regelmatige grootte-verhou- 

 ding bestaat tusschen het volume van de gangliëncel en het geheele neuron. 



De lengte van de zenuwvezel, die eene gangliëncel, in het rugge- 

 merg bijvoorbeeld, verbindt met de periferie van het lichaam, moet 

 begrijpelijkerwijze met de grootte der diersoorten toenemen, namelijk 

 ongeveer evenredig met de lichaamslengte. Dat ook de dikte van de 

 zenuwvezel eenigermate van de lichaamsgrootte c. p. afhankelijk is, 

 werd herhaaldelijk aangetoond, het meest overtuigend wel door 

 Hardesty 3 ), door tal van metingen in dezelfde doorsneden van het 

 ruggemerg, waarin de cellichamen gemeten werden, bij den olifant, 

 den mensch en de muis. De doorsnede van de zenuwvezel blijkt 

 c. p. ongeveer gelijk met die van de cel te groeien. 



De onderstaande rij berust op berekeningen van den relatie- 

 exponent voor den inhoud van de gangliëncel in verhouding tot 

 dien van het geheele neuron met inbegrip van de mergscheede*). 

 Dit laatste op grond van hetgeen Donaldson en Hoke hebben aan- 

 getoond en met het oog op de vergelijking met de hersenhoeveelheid. 

 Overal is bedoeld het grootste neuron, tnet den langsten neuriet, 

 van de hand. 



/. Homo sapiens 0.2707 



2. Elephas indicus 0.2513 



3. Lepus cuniculus domesticus 0.3104 



4. Mus norvegicus albinus 5 ) 0.2665 



5. Mus musculus albinus 0.2681 



6. Felis domestica 0.2991 



Gemiddeld 0.2777 



') H. H Donaldson, The Growth of the Brain. London 1 895, p. L54. 



2 ) Naar de uitkomst van het onderzoek van Donaldson en HoKB 1. e. 



3 ) L. c. p. 171-172. Vergel. ook: G. Lkvi, 1. e. p. 338, die de dikste zenuw- 

 vezels van den nervus ischiadicus mat. Bij dieren, die niet zeer veel in grootte 

 verschillen is de verandering (om later nog te bespreken redenen) volstrekt met 

 regelmatig. 



4 ) Het cellichaam werd beschouwd als een bol met den aangegeven diameier; 

 in de berekening van den inhoud van liet geheele neuron werden eollaterale lakken 

 en het grootste deel der dendriten verwaai loosd. 



r> ) Het bij deze rat geplaatst getal berust op berekening naar gegevens van 



92* 



