1425 



en lager vertebraten door Lapicque en Laugier l ) is at' te leiden, 

 dat de relatie-exponent voor het retina-vlak algemeen moet liggen 

 bij 0.28. 



Het ligt dus voor de hand. de oorzaak van de bestaande centrale 

 zenuwcelvergrooting te zoeken in de vergrooting van het receptief 

 vlak van het gezichtszintuig. 



Deze betrekking en de verklaring van den oogfactor, welke, naar 

 ik meen, te vinden is in de verhouding van de bewegende kracht 

 en de bewogen massa bij groote en kleine dieren, stel ik mij voor 

 in een volgende mededeeling te behandelen. 



J ) L. Lapicque, La grandeur relative de 1'oeil et 1'appréciation du poids encé- 

 phalique. Gomptes rendus de 1'Académie des Sciences. Paris 1908. (2). Tomé 147, 

 p. 209 — 212. — Relaüon du poids encéphalique a la surface rétinienne dans 

 quelques ordres de Mammifères. lbid. 1910. (2). Tomé 151, p. 1393 1396. Ook: 

 L. Lapicque et H. Laugier, Relaüon entre la grandeur des yeux et Ie poids de 

 1'encéphale chez les Vertébrés inférieurs. Gomptes rendus de la Société de Biologie. 

 Paris 1908. Tomé 64, p. 1108-1110; G. Waterlot, Déterminations de poids 

 encéphaliques et de grandeurs oculaires cbez quelques Vertébrés du Dahomcy. 

 L. Lapicque, Remarques sur la série de pesées encéphaliques recueillies au Dahomey 

 par M. Waterlot.. Bulletin du Muséum d'Histoire naturelle Paris 1912, p. 491 — 497. 



Naar de aanvankelijke bepalingen viel de exponent iets lager uit; in bovenbe- 

 doelden zin werd hij 0.25. 



