1444 



nabijheid van den metaalwand, en dat binnen de vloeibaar kristallijne 

 stof een magneetveld geen, of hoogstens een zeer zwak thermisch 

 effect oplevert. Immers daar zou het effect van een transversaal en 

 een longitudinaal veld gelijk moeten zijn. 



Waar de invloed van een magneetveld neerkomt op het richten 

 van de meer of minder langgerekte deeltjes der vl. kr. stof komen 

 we tot de gevolgtrekking dat bij dit richten slechts tegenstand van 

 beteekenis is te overwinnen nabij den wand. 



Nu hebben we ter verklaring van sommige extinctie verschijnselen 

 een wandwerking aangenomen l ), en wel zoodanig dat de wand de 

 deeltjes // aan zich zelf richt. De tegenstand dien juist een trans- 

 versaal veld heeft te overwinnen past in deze voorstellingswijze 

 volkomen. 



Wat nu den aard van dezen tegenstand aangaat, we zouden ons 

 kunnen voorstellen dat hij van elastischen oorsprong is ; de deeltjes 

 zouden dan bij de tegenwerking van veld tegen wand vervormd 

 worden (verwarming) en bij verdwijnen van het- veld weer elastisch 

 in hun oorspronkelijken vorm terugkeeren (afkoeling), waarbij het 

 aanzetten van een longitudinaal veld dien terugkeer verhaast. 



Samenvatting. 



Bij para-azoxy-anisol wordt het thermisch effect van een magneet- 

 veld onderzocht met behulp van een thermoelement van bizonderen 

 bouw. 



Het onderzoek wijst uit dat slechts een effect is te constateeren 

 aan den wand van het thermoelement, welk effect waarschijnlijk zijn 

 oorsprong heeft in elastische vervorming der vl. kr. deeltjes. 



Utrecht, Febr. 1918. 



Natuurkundig Laboratorium, Instituut 

 voor Theoretische Natuurkunde. 



l ) Zie onze eerste en onze tweede mededeeling. 



