Physiologie. — De Heer Eijkman doet, mede namens Dr. D. J. 

 Hui.shoff Pol, een mededeeling over: ,, Dierproeven met 

 Regeerings-bruinbrood en wittebrood." 



In den laatsten tijd is in verband met de voedselschaarschte aller- 

 wege de onde vraag weder naar voren gekomen, of het niet beter 

 is, in stede van wittebrood, brood van ongebuild meel te bakken. 

 Door bet builen toch gaat, al naar den graad van uitmaling, 20 — 30 °/ 

 van het graan voor directe menschelijke voeding verloren. Vooral 

 door de nieuwere maalteehniek is men in staat een zeer volledige 

 scheiding te maken tusschen de bloem, welke de bestanddeelen van 

 het kiemwit bevat, en de zemelen, welke uit de schildeelen en de 

 kiempjes van de graankorrel bestaan. 



De onder leeken meest gangbare meening, dat het bruine brood 

 voedzamer is dan het wittebrood, grondt zich hoofdzakelijk daarop, 

 dat het eerste bij gelijke hoeveelheid een sterker en langer durend 

 gevoel van verzadiging geeft. Hoewel deze eigenschap van het bruine 

 brood niet mag onderschat worden, behoeft het toch geen betoog, 

 dat zij geen maatstaf kan zijn voor de beoordeeling van het gehalte 

 aan voedingsstoffen. De zemelen onderscheiden zich van de bloem 

 door een geringer gehalte aan zetmeel en een hooger gehalte aan 

 voedingszouten, vet en eiwit, maar ook aan voor den mensch zoo 

 goed als onverteerbare cellulose. De laatste is tevens oorzaak dat de 

 voedingsstoffen van de zemelen, als zijnde voor een groot deel bin- 

 nen dikke cel wanden opgesloten, door het spijsverterings-apparaat 

 van den mensch slecht gëntiliseerd worden. Op dien grond beschou- 

 wen velen de zemelen als voor den mensch onnutte, ja schadelijke 

 ballast en achten het beter dat alleen de bloem tot brood gebakken 

 en de zemelen aan het vee gegeven worden, hetwelk de cellulose 

 wel kan verteren en ons de voedingsstoffen van de zemelen in den 

 vorm van vleesch en zuivelproducten teruglevert. Anderen hebben 

 er daartegenover op gewezen dat die omweg, door het lichaam van 

 de koe, ook met groot verlies gepaard gaat en dat, als men de 

 rekening opmaakt, het blijkt dat de mensch uit dezelfde hoeveelheid 

 tarwe in den vorm van bruinbrood, ondanks de mindere verteerbaar- 

 heid hiervan, meer voedsel haalt dan uit het wittebrood. 



De geheele vraag is in een nieuw licht verschenen, sedert geble- 

 ken is dat in de zemelen, behalve de reeds genoemde voedingsstoffen, 



