1501 



De maat van de belemmeringen verkrijgen wij nu door de ver- 

 schillen in de proeentgetallen van de inprentingsgetallen uit te drukken. 



Leeftijd 



Belemmering 



10-15 j. 



16—40 j. 



> 40 j. 



45 o/„ 

 44.1 o/ 



52% 



Uit deze tabellen blijkt dus, dat dit onderzoek aanwijst wat ver- 

 wacht kan worden, dat de inprenting boven de 40 jaar het kleinst 

 is en dat de vernietiging van opgenomen indrukken daar het grootst is. 



Een wijziging in deze lichtproeven had ten doel dit onderzoek 

 meer bruikbaar te maken voor de kliniek. Evenals bij de vorige 

 proeven werd op vijf verschillende dagen geëxperimenteerd, nu niet 

 in een donkere kamer, maar in vol daglicht. Vier ronde schijfjes 

 gekleurd papier van ï / i cM. doorsnede werden twee aan twee naast 

 elkander op grijs bordpapier geplakt. Deze kleuren werden den 

 proefpersoon gedurende 2 sec. vertoond. Daarna werd 15 sec. ge- 

 wacht, waarop de kleuren in hun volgorde moesten worden genoemd. 

 Was het antwoord niet goed, dan werden zij zoo vaak op deze zelfde 

 wijze vertoond, dat tweemaal achtereen het goede antwoord was 

 verkregen. 



Daarna werden die proeven herhaald met dit verschil, dat na de 

 waarneming der vier kleuren door de verwijdering van het stuk 

 bordpapier, waarop zij geplakt zijn, het licht van een electrische 

 lamp, die in een kastje, waarvan dat bordpapier den voorwand 

 vormde, brandde, den proefpersoon gedurende 15 sec. vlak in de 

 oogen scheen. Door na te gaan hoe vaak deze proef moest worden 

 genomen om tweemaal de juiste antwoorden te krijgen, was de in- 

 vloed van het navolgende sterke licht te bepalen. 



Deze proef werd achtereenvolgens precies op dezelfde wijze herhaald 

 met vier figuurtjes bijv. X O A O die paarsgewijze naast elkaar 

 op het bordpapier waren geteekend en daarna mei drie kleuren en 

 drie figuurtjes, die zoo waren geteekend, dal naast elke kleur een 

 figuurtje stond. 



Het resultaat van deze proeven was van dien aard, dat bij de 

 normalen een zeer geringe vernietiging door den navolgenden prikkel 

 tot stand kwam, maar dat die bij de dementen zeer belangrijk was. 

 Deze proeven zijn op mijn verzoek in eenigszins gewijzigden vorm 



