1518 



Bij den volwassen mensch is dus de loop der nieuwe zenuw enkel 

 in den schedel bekend, daar builen nog niet 1 ). 



Zooals te verwachten was, werd de zenuw bij volwassen vormen 

 uit de groep der zoogdieren niet het eerst bij den mensch gevonden. 

 Hond en kat (Mc. Cotter, 1913) en konijn (Huber & Guild, 1913) 

 gingen voor, maar wel is het merkwaardig, dat in embryonale 

 stadiën van zoogdieren het menschenembryo het eerste was waarbij 

 de zenuw — zij het dan ook onvolkomen — ontdekt werd. Dit 

 geschiedde door onzen landgenoot Ernst de Vries, die haar ook 

 waarnam bij embryo's van Cavia. 



Hij beschreef zijn onderzoek (gepubliceerd in het „Verslag der 

 Vergadering der Kon. Academie van Wetenschappen" van 22 April 

 1905) dat ook in het buitenland zeer de aandacht heeft getrokken, 

 in een artikel van vier bladzijden, waaruit men zien kan, dat het 

 niet noodig is — ook wel niet wenschelijk — veel woorden te 

 gebruiken, wanneer men iets van beteekenis gevonden heeft. 



Hij vond n.1. gangliencellen ingestrooid in de baan van de zenuw 

 die naar het organon vomeronasale (orgaan van Jacobson — beter : 

 orgaan van Ruysch) nabij de basis van het neusseptum voert. 

 Bovendien vond hij, dat het zoogenaamde ganglion olfactorium, door 

 hem ganglion vomeronasale geheeten, niet behoort bij de fda olfactoria, 

 die als de eigenlijke reukzenuw worden samengevat. 



Naar zijne meen ing zou het behooren aan den n. vomeronasalis, 

 die het orgaan van Ruysch °) verzorgt, dat van binnen bekleed is 

 met een afgesnoerd deel van het reukslijmvlies. 



Daar de n. vomeronasalis bovendien op eene andere plaats — de 

 area vomeronasalis — in het centrale zenuwstelsel treedt als de iïla 

 olfactoria, kwam de Vries tot de opvatting dat de n. vomeronasalis 

 niet een component van den n. olfactorius, waarvoor hij algemeen 

 gehouden werd, maar eene zelfstandige zenuw zou zijn, homoloog 

 met den n. terminalis der visschen. 



Een ernstig bezwaar tegen deze opvatting is evenwel, dat de n. 

 vomeronasalis volgens de afbeeldingen van de Vries uit den bulbus 

 olfactorius te voorschijn komt, terwijl de n. terminalis der long- 

 visschen en selachiërs niet uit dien bulbus, maar uit de eigenlijke 

 hemispheer treedt 3 ). 



Dit bezwaar schijnt aan de Vries ontgaan te zijn. Op p. 1 toch 

 van zijn artikel maakt hij terecht onderscheid tusschen lobus olfactorius 



') Zie echter het naschrift aan het slot dezer voordracht. 



2 ) Over het orgaan van Ruysch, zie het „naschrift" aan het einde dezer voordracht. 



3 ) Intreden en uittreden van eene zenuw worden in deze voordracht door elkaar 

 gebruikt, onafhankelijk van de richting van den prikkel. 



