1523 



schreef Brookover hare ontwikkeling bij dezen visch. Zijn onderzoek 

 bevat tal van nieuwe vondsten en interessante mededeelingen maar 

 zijne conclusie dat de zenuw een tak zoude zijn van den n. olfactorius 

 kan mijns inziens niet juist zijn. , 



Tot dezelfde conclusie kwam hij in 1914 bij zijn onderzoek naai- 

 de ontwikkeling der zenuw bij Lepidosteus. 



In de groep der teleostiers vonden Sheldon en Brookover (1909) 

 het ganglion bij den karper en bij Amiurus. Zij laten de wortels 

 van het ganglion in den bulbus olfactorius treden en dan ingesloten 

 in den tractus de hemispheer bereiken. Hier rijst echter de vraag 

 of zij niet eene vergissing hebben begaan, analoog aan die van 

 de Vries bij embryo's van den mensch want zóó is het niet bij 

 longvisschen, niet bij selachiers, niet bij amphibiën, niet bij reptiliën 

 en niet bij zoogdieren, ook niet bij den mensch volgens hetgeen 

 Brookover zelf (1914) bij dezen gevonden heeft. 



Wat de longvisschen betreft, kan ik U hier twee fraaie modellen 

 vertoonen van het vooreinde der hersenen met de daaruit ont- 

 springende zenuwen bij Ceratodus en bij Protopterus, beiden vervaar- 

 digd door Dr. van der Horst in het Instituut voor Hersenonderzoek 

 van Dr. Ariëns Kappers, die zoo vriendelijk was ze voor dezen 

 avond af te staan. Men ziet den n. terminalis uit de hemispheer 

 ontspringen en geheel vrij van den lobus olfactorius rostraalwaarts 

 loopen evenals dit volgens Brookover (vgl. fig. 1) bij den mensch 

 het geval is. 



Ten slotte kom ik tot Ampldoxus, over wiens zenuwen der kop- 

 s treek ik eene mededeeling publiceerde in de vergadering der Kon. 

 Academie van 27 October 1894. 



Zooals bekend is, vormt de n. trigeminus der cranioten een com- 

 plex van twee dorsale segmentale zenuwen ; de componenten zijn 

 de n. ophthalmicus profundus (n. nasociliaris) en de rest van den 

 n. trigeminus. 

 ' Ik vond deze beide componenten in de beide zenuwen, waarvan 

 de eene vóór, de andere achter het eerste goed ontwikkelde myotoom 

 (dat morphologisch als het tweede is te beschouwen) te voorschijn 

 treden. 



Vóór het homologon van den n. ophthalmicus profundus is bij 

 Amphioxus echter nog eene zenuw aanwezig, die de uiterste pun! 

 van den snuit verzorgt. Hierom en omdat zij bij het morpholo- 

 gische vooreinde der hersenblaas ontspringt, noemde ik haar den 

 11. apicis. 



Aanvankelijk meende ik, dat de n. apicis bij de hoogere chordaten 

 geaborteerd zou zijn, maar korl voor de publicatie van mijn artikel 



