1535 



Na berekening dezer lucbtdrukking-tabel werd een poging gewaagd 

 om met behulp der temperatuur-uitkomsten op de meteorologische 

 stations in Ned.-Indië en die van eenige stations in de omringende 

 gebieden isothermenkaarten van den Archipel voor Jan.-Febr. en 

 Juli-Ang.-Sept. te ontwerpen. Op grond van deze kaarten en de 

 overeenkomstige isobaren-kaarten van Dr. Braak ') zijn, met behulp 

 van de verticale luchldriikking-gradienten volgens tabel III, de 

 isobaren voor K.M.-niveau's tot 10 KM. berekend. Hierbij is in aan- 

 merking genomen dat de atmosfeer benoorden en bezuiden den 

 aequator in hetzelfde jaargetijde een tegenovergesteld karakter (nat 

 en droog) heeft. 



De onvermijdelijke onzekerheid in de ontworpen isothermen en 

 de aangenomen verticale temperatuur-gradienten is echter gebleken 

 zoo groot te zijn, dat de uitkomsten geheel onbevredigend 

 waren. 



Aan de aardoppervlakte loopen isothermen en isobaren eenigszins 

 evenwijdig, maar hun horiz. gradiënt is tegenovergesteld. Gaan we 

 nu voor een plaats de atmosfeer in naar boven, dan is de invloed 

 van toeneming in een zekere richting der luchtdrukking beneden 

 positief, op de luchtdrukking boven maar die van de temperatuur 

 negatief. De uitkomst is, als zijnde het verschil, uiterst gevoelig 

 voor kleine variaties in de aanname der isothermen en isobaren en 

 de juist in hen heerschende onzekerheid deed zich daardoor zóó 

 bovenmatig gevoelen, dat de uilkomsten waardeloos werden. 



Westmoesson. In den Westmoesson is de windrichting aan de 

 oppervlakte in overeenstemming met isobaren en rotatie-invloed. 

 Men ziet op Braak's isobaren-kaart den NO-passaat (volgens van der 

 Stok's uitkomsten ingeteekend) in het noordelijk halfrond naar 

 rechts afwijken, vervolgens bij den evenaar niet afwijken (dus lood- 

 recht op de isobaar staan.) en ten zuiden van den aequator naar 

 links afwijken en noordwestelijk worden. 



Boven Batavia draait de wind echter al op 2 KM. naar SW. en 

 schijnt, volgens de voor die hoogte ontworpen isobarenkaart, vrijwel 

 langs de isobaar te waaien. Bij komt dan niet meer uit het noor- 

 delijk halfrond, maar uit het oceaangedeelte ten zuidwesten van Java. 



De strooming der lucht langs de isobaar wijst op een stationnairen 

 stroomingstoestand, die in de benedenste luchtlagen, blijkbaar door 

 wrijvingsstoringen, niet kan bestaan (cf. Hann's Lehrb. d. Met. 

 1915, pg. 487). 



De luchtdrukking-gradienten die den Westmoesson onderhouden 



') Observations at Secondary Stations in N.-l. Vol. 1. 



100 

 Verslagen tier Afdeeling Natuurk. Dl. XXVI. A". L917/18. 



