1547 



namelijk in verlies der bewegelijkheid, met al de gevolgen van dien. 

 Maar daarneven behield zij de oude primitieve kenmerken onveran- 

 derd of in minder gewijzigden graad, en voor zoover ook deze 

 onderhevig waren aan wijzigingen, droegen die meer het karakter 

 van uitvalsverschijnselen, zooals gedeeltelijke of geheele uitwissching 

 der kleurenteekening, dan van progressieve veranderingen. 



Het komt mij dus voor, dat er evenmin reden is om aan de 

 kleurenteekening der vlinderpop een secundair karakter toe te ken- 

 nen, als men dit zou willen doen aan die der larven- en nymphen- 

 instars van Hemi- of Ametabola. Een sprinkhaan doorloopt in de 

 reeks zijner vervellingen evengoed als een vlinder een aantal opvol- 

 gende stadiën van kleurenteekening. Niemand zal op de gedachte 

 komen, dat het voorlaatste stadium dezer reeks een ander karakter 

 zou bezitten dan de daaraan voorafgaande of het daaropvolgende. 

 Evenmin is deze onderstelling noodig of nuttig voor het begrijpen 

 der vlinderteekening. Secundair gewijzigd is deze voorzeker, en wel 

 in alle stadiën, maar juist in het popstadium minder dan in den 

 voorafgaanden larvalen instar of het daaropvolgende imaginale tijd- 

 perk, zooals Schierbeek aantoonde bij de vergelijking der rupsen- 

 teekening met die van de pop. 



Voor de teekening der pop gelden dezelfde overwegingen als voor 

 zoovele andere harer eigenaardigheden. Poulton b.v. wees er op, 

 dat aan de poppen van die dagvlinders, wier voorvleugels een gehakkel- 

 den buitenrand vertoonen, de vleugelscheeden zich voorbij die gebogen 

 lijn, welke duidelijk zichtbaar is, nog een klein eind voortzetten en dan 

 in een ongebroken rand eindigen, en hij verklaart dit terecht voor 

 een aanduiding, dat de voorouders dier vlinders eenmaal gewone, 

 afgeronde vleugels hebben bezeten. Zoo kon hij ook aantoonen, dat 

 bij die nachtvlinders, wier wijfjes slechts vleugelstompjes bezitten, 

 terwijl de vleugels der mannetjes goed ontwikkeld zijn, de vrouwelijke 

 poppen zich van de mannelijke veel minder onderscheiden n.I. door 

 vleugelscheeden, die slechts weinig korter zijn dan die der mannetjes. 

 Evenzoo bleek het onderscheid tusschen de scheeden, waarin zich de 

 draadvormige sprieten van vrouwelijke nachtvlinders ontwikkelen, 

 met die waarin de kamvormige der mannetjes zich vormen, veel 

 geringer dan dat tusschen de sprieten der imagines zelf. Zouden al 

 deze verschijnselen niet berusten op een recapitulatie der ptrylogenie, 

 op het behouden blijven, gedurende het subimaginale stadium, van 

 vroegere toestanden, die hun beteekenis hebben verloren. 



De Meyere zegt hieromtrent: „Es ist schwer sieh das Vorhandensein 

 dieser" (Poulton'schen) ,, Linie, schon am jungcn Puppenflügel, vorzu- 

 stellen, wenn nicht dnrch Anticipation dor Vererbung. Fmmerhin 



