1548 



liegen genügend Beispiele vor, in welchen Merk male der versehiedenen 

 Stadiën in beiden Richtnngen, von der Imago oder von der Larve 

 aut' die Puppe übergepflanzt werden. . . . Auf dergleichen verfrühter 

 Activirung dürfte es auch zurückzuführen sein, dasz gewisse Zeich- 

 nungen des imaginalen Flügels schon bei den Puppen sichtbar sind, 

 wie die submarginalen Fleckehen der Van essen. Namentlieh wenn, 

 wie van Bemmelen nachwies, bei der ontogenetischen Entwicklung 

 der Vanessen-zeichnung die Imago zunachst noch Anklange an altere 

 verallgemeinerte Formen zeigt, ist es verstandlich, dasz die Flügel- 

 scheidenzeicbnung gerade noch diese Stadiën zur Anschau bringt, ohne 

 dasz man anzunehmen braucht, dasz die Imago seine Farbung der 

 Puppe entnommen bat, und diese ehemals mit einer solchen herumflog." 

 In verband met deze beschouwingen van de Meyere zou ik willen 

 opmerken, dat ik in 't geheel niet aanneem, dat de imago hare 

 kleurenteekening aan die van de pop ontleend heeft, gelijk duidelijk 

 blijkt uit mijne uitingen op blz. 358 mijner verhandeling: On the 

 phylogenetic significance of the wing-markings of Rhopalocera (Trans- 

 actions of the 2 d Entomol. Congress J 912) waar ik er op wijs, dat 

 ten eerste slechts de buitenkant der vleugelscheede, waarin zich de 

 voorvleugel ontwikkelt, teekening vertoont, die van den daaronder 

 verborgen achtervleugel niet, terwijl natuurlijk bij de imago zich op 

 beide oppervlakken van alle twee de vleugelparen kleurenpatronen 

 kunnen ontwikkelen, en ten tweede dat het passagere of primordiale 

 patroon op die imaginale vleugels nog primitiever en dus phylogenetiseh 

 ouder is dan de kleurenteekening op de popscheede, zoodat er evenmin 

 reden is om te denken, dat deze laatste haar patroon ontleend zou 

 hebben aan den jongen imagovleugel, die in haar verborgen zit, als 

 het omgekeerde te onderstellen. „Overplanting van imaginale ken- 

 merken op vroegere instars" komt ook mij waarschijnlijk voor, zooals 

 uit het voorgaande genoegzaam blijkt. Als echter de Meyere deze 

 overplanting „vervroegde aetiveering" noemt, kan hij niet anders 

 bedoelen dan activeering van latente erfelijke factoren, en geeft hij 

 dus toe, dat die kenmerken in den hereditairen aanleg der soort 

 aanwezig waren. Zij moeten dus op vroegere tijdperken der phylo- 

 genetische ontwikkeling betrekking hebben, m. a. w. de vleugel- 

 teekening der poppenscheeden moet eertijds de vleugels versierd 

 hebben van een daarmee rondvliegend (of tenminste rondwandelend) 

 insect. Of dit nu de imago dan wel de subimago was, vormt een 

 quaestie op zichzelf, maar in allen gevalle zou uit de Meyere's 

 uitlating over vervroegde aetiveering volgen, dat ook hij de teekening 

 der pop beschouwt als de recapitulatie van een phylogenetiseh ouder 

 stadium. Als ik mij nu in zijn gedachtengang tracht te verplaatsen, 



