1549 



zou die dus ongeveer den volgenden loop genomen hebben: Aan het 

 imaginale stadium der vlinders ging van oudsher een ongekleurd 

 popstadium vooraf. Bij de voorouders der tegenwoordige dagvlinders 

 ontstond de eigenaardigheid, dat hunne poppen niet meer in 't verborgen 

 leefden, en dus behoefte aan beschermende of afschrikkende kleuren 

 kregen. In deze behoefte werd voorzien door overplaatsing (ten gevolge 

 van anticipeerende activeering) van het destijds bestaande (oudere) 

 patroon der imagovoorvleugels op de uitwendige vleugelscheeden dei- 

 pop, en deze behield het, ook nadat het patroon der imagovleugels 

 zelf zich verder had gewijzigd tot het thans daarop zichtbare. 



Ook wanneer deze voorstelling van den gang der phylogenetische 

 ontwikkeling, die mij weinig waarschijnlijk voorkomt, juist mocht 

 blijken, wordt daardoor geen afbreuk gedaan aan de phylogenetische 

 beteekenis van dit poppatroon, en is er dus geen aanleiding om het 

 als geheel secundair en derhalve van alle beteekenis voor de af- 

 stammingsleer der vlinders ontbloot, te verklaren. Dit toch schijnt 

 de Meyere te bedoelen met zijn in den aanvang van dit opstel ge- 

 deeltelijk vermelde uitspraak, die in haar geheel luidt: 



,,Wenn wir gerade bei den freilebenden Puppen der Tagfalter 

 besondere Farbungen auftreten sehen, so möchte ich darin eine ganz 

 sekundare Erscheinung erblicken, bei welcher zunachst der Körper 

 bestim mte Pigmentflecken bekam, denen sich nachher eine sym- 

 pathische Farbung der Flügelscheiden anschloss. Dasz bei letzteren 

 die Farbung eine gewisse Beziehung zum Geader aufweist, kann bei 

 der besonderen Bedenking dieses Systems als Atmungs- und Blutbahn 

 nicht Wunder nehmen". 



Hiertegenover nu wensch ik mijne opvatting volkomen te hand- 

 haven, dat nl. de teekening der dagvlinderpoppen — die op 't lichaam 

 zoowel als die op de vleugelscheeden — moet beschouwd worden 

 als een oorspronkelijk patroon, terwijl de eenklenrig witte, gele, 

 bruine of zwarte poppen der meeste nachtvlinders hare eenkleurigheid 

 danken aan verlies dezer primitieve teekening. 



Wat met name die overeenstemming, zoowel in kleurentinten als 

 in teekening, tusschen achterlijf en vleugels betreft, zij opgemerkt, 

 dat dit een zeer algemeen voorkomend verschijnsel, niet slechts bij 

 poppen maar in nog hooger mate bij imagines, is. Ongetwijfeld zal 

 die overeenstemming dikwijls berusten op secundaire wijziging der 

 kleuren en merken, zoowel van abdomen als van vleugels, en /al 

 men daarbij mogen denken aan sympathisehe correlatie, maar dit 

 behoeft volstrekt geen reden te zijn om niet te gelooven, dat aan 

 beide teekeningen een primitief patroon ten grondslag ligt, en om 

 niet op beide lichaamsstreken Ie zoeken naar de sporen daarvan. 



