1551 



de juistheid dezer bewering aan, dan zou men dus mogen ver- 

 wachten, dat ook bij sommige van die vlindervormen, wier poppen 

 op verborgen plaatsen schuil gaan, het oorspronkelijk kleurenpatroon, 

 op lichaam zoowel als op vleugels dier poppen, meer of minder 

 zou kunnen bewaard gebleven zijn. 



Dit nu blijkt inderdaad het geval, zooals ik waarnam bij 't be- 

 studeeren der poppen van de Chaerocampbiae onder de Sphingidae 

 en van vele genera der Geometridae. h\ tegenstelling toch met de 

 meerderheid der tot deze families behoorende geslachten, wier poppen 

 gelijkmatig zwart, bruin, geel of wit zijn, vertoonen de bedoelde 

 genera een duidelijke en regelmatige popteekening, bestaande uit 

 donkere vlekken op een lichten grond. Toch leven zeker de meeste 

 dezer poppen onder nagenoeg dezelfde omstandigheden als die 

 hunner verwanten, n.l. verborgen in den grond, in spinsels of 

 tusschen bladeren. 



Wel is het opmerkelijk, dat juist de. Chaerocampinae niet, zooals 

 vele andere Sphingiden, ter verpopping in den grond kruipen, maar 

 op de oppervlakte van den bodem blijven, en daar met een grof 

 spinsel de aardkluitjes aaneen hechten. Evenzoo verpoppen vele 

 Geometridae niet in, maar boven den grond, vaak in een zoo 

 luchtig spinsel, dat men de pop er binnen kan waarnemen. Het 

 komt mij voor, dat wellicht hierin de oorzaak mag gezocht worden 

 van het behouden blijven der kleurenteekening op de poppen dezer 

 vormen, terwijl die bij hunne naaste verwanten verloren ging, 

 onder den invloed van volslagen duisternis. 



Ook in zooverre vertoonen de Chaerocampa-poppen wel degelijk 

 de sporen van den invloed der verborgen ligging, als hunne teeke- 

 ningen niet slechts in hooge mate variabel zijn, maar daarneven 

 ook duidelijk tot obliteratie neigen. In dit laatste opzicht komen zij 

 overeen met de primordiale teekening der vlindervleugels binnen de 

 pöpscheede, en ook met de vlekkenteekening dier dagvlinderpoppen, 

 bij welke de oorspronkelijke kleurschakeering voor een sympathische 

 algemeene kleurentint plaats maakt, zooals bij de egaal groene 

 poppen van Pier is napi, waarop toch dezelfde vlekken als bij 

 P. brassicae, maar veel kleiner en onduidelijker dan bij deze, 

 zijn weer te vinden (zie v. Bemmelkn, Phvlogenetische Bedeutung 

 der Puppen-Zeichnung, en Schierbekk: De beteekenis van het setale 

 patroon der rupsen voor de phylogenie). 



Niettegenstaande dus de teekening der Chaeroeampinen-poppen 

 diepgaande sporen van obliteratie vertoont, is het toch evenzeer 

 duidelijk, dat zij berust op hetzelfde grondplan als die der dagvlinders. 

 Voor deze heb ik in mijn daareven vermeld opstel een nomenclatuur 



101 



Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXVI. A°. HH7/IS. 



