1559 



= a + bt + df 



Ai/midd. 



met regelmatig stijgend gewicht. 



De bepalingen bij 2°.4§ C. en bij 0°.02 C. zijn op 2°.50 C. en 

 0°.00 C. herleid, aleer ze voor de berekening zijn gebruikt. Verder 

 is voor de eenvoudigheid van de berekening het interval van 2°. 50 C 

 als eenheid genomen door te stellen:. 



<■ = -, 



2.5 

 waaraan de vergelijking haar afwijkende gedaante heeft te danken. 

 De middelbare temperatuurkoëfiïciënt, uitgedrukt in molekuul- 

 proeenteh per graad, kan nu door de volgende vergelijking worden 

 voorgesteld : 



2.5 f - - | = 0.9787 + 0.03607 f — j + 0.0009843 f— 

 VA«/midd. V2.57 V2-5 



De waarden van den middelbaren temperatuurkoëfficiënt, met 

 behulp van deze vergelijking berekend, en de daaruit afgeleide 

 waarden der oplosbaarheid vindt men in Tabel III vereenigd. 



Ook de op deze wijze berekende oplosbaarheden komen dus goed 

 overeen met de gevonden waarden. Feitelijk komt deze methode hierop 

 neer, dat voor de oplosbaarheid zelf een vergelijking is opgesteld 

 van den derden graad naar de temperatuur, dus : 



x = C + at -\- bf> -{- dt z , 



want dan is 



en hieruit volgt 



dx 



- = a + 2 bt 4- 3 dt\ 



dt ■ -^ ' 



(-^] =a + bt+dt*. 



\l\t /midd. 



De integratiekonstante C wordt gevonden uil de gegeven oplos- 

 baarheid bij een bekende temperatuur, dus bij de berekening hier, 

 uit die bij 17°.50 C. 



Uit de nümerische vergelijking volgt nu voor den waren temperatuur- 

 koëffieiënt : 



'dx\ / t \ ft 



— 

 at /-waar 



0.9787 + 0.07:214 [ | 4- 0.002953 f 



waaruit voor 30°. 00 C. volet : 



5' 



dx\ mol. 7. 



- ().5053 -— 



^/30°.oo gi'aad 



